wybawca

Polish

Etymology

    From wybawić + -ca.

    Pronunciation

    • IPA(key): /vɘˈbaf.t͡sa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aft͡sa
    • Syllabification: wy‧baw‧ca

    Noun

    wybawca m pers (female equivalent wybawczyni)

    1. saviour
      Synonyms: zbawca, wybawiciel

    Declension

    Declension of wybawca
    singular plural
    nominative wybawca wybawcy, wybawce1
    genitive wybawcy wybawców
    dative wybawcy wybawcom
    accusative wybawcę wybawców
    instrumental wybawcą wybawcami
    locative wybawcy wybawcach
    vocative wybawco wybawcy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “wybawca”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wybawca”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)