worać

Polish

Pronunciation

 
  • IPA(key): /ˈvɔ.rat͡ɕ/
  • Rhymes: -ɔrat͡ɕ
  • Syllabification: wo‧rać

Etymology 1

    Inherited from Old Polish worać, from w- + orać. By surface analysis, w- + orać.

    Verb

    worać pf (imperfective worywać)

    1. (transitive) to plough into (to apply manure deep into the soil by ploughing)
    2. (reflexive with się) to illegally plough up a part of someone else's land
    3. (reflexive with się) to delve (into), to detail, to research
      Synonym: zagłębić się
    Conjugation

    Class IX (standard):

    Conjugation of worać pf (class IX // class I)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive worać
    future tense 1st worzę, woram3,4,5 worzemy, woramy3,4,5
    2nd worzesz, worasz3,4,5 worzecie, woracie3,4,5
    3rd worze, wora3,4,5 worzą, worają3,4,5
    impersonal worze się, wora się3,4,5
    past tense 1st worałem,
    -(e)m worał
    worałam,
    -(e)m worała
    worałom1,
    -(e)m worało
    woraliśmy,
    -(e)śmy worali
    worałyśmy,
    -(e)śmy worały
    2nd worałeś,
    -(e)ś worał
    worałaś,
    -(e)ś worała
    worałoś1,
    -(e)ś worało
    woraliście,
    -(e)ście worali
    worałyście,
    -(e)ście worały
    3rd worał worała worało worali worały
    impersonal worano
    conditional 1st worałbym,
    bym worał
    worałabym,
    bym worała
    worałobym1,
    bym worało
    woralibyśmy,
    byśmy worali
    worałybyśmy,
    byśmy worały
    2nd worałbyś,
    byś worał
    worałabyś,
    byś worała
    worałobyś1,
    byś worało
    woralibyście,
    byście worali
    worałybyście,
    byście worały
    3rd worałby,
    by worał
    worałaby,
    by worała
    worałoby,
    by worało
    woraliby,
    by worali
    worałyby,
    by worały
    impersonal worano by
    imperative 1st niech worzę, niech woram3,4,5 worzmy, wórzmy2, worajmy3,4,5
    2nd worz, wórz2, woraj3,4,5 worzcie, wórzcie2, worajcie3,4,5
    3rd niech worze, niech wora3,4,5 niech worzą, niech worają3,4,5
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st worałem był worałam była worałom było1 woraliśmy byli worałyśmy były
    2nd worałeś był worałaś była worałoś było1 woraliście byli worałyście były
    3rd worał był worała była worało było worali byli worały były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym worał byłabym worała byłobym worało1 bylibyśmy worali byłybyśmy worały
    2nd byłbyś worał byłabyś worała byłobyś worało1 bylibyście worali byłybyście worały
    3rd byłby worał byłaby worała byłoby worało byliby worali byłyby worały
    passive adjectival participle worany worana worane worani worane
    anterior adverbial participle worawszy
    verbal noun woranie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.
    2Uncommon.
    3Colloquial.
    4Proscribed.
    5Rare.

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form. See orać (with light aspiration).

      Verb

      worać impf

      1. (transitive, Kuyavia, Skulsk, Strzelno) alternative form of orać

      Further reading

      • “worać”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “worać się”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “worać”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)
      • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “worać”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
      • Paweł Kupiszewski (22 August 2023), “WORAĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
      • Samuel Bogumił Linde (1814), “worać”, in Słownik języka polskiego, volume 4, page 293
      • Aleksander Zdanowicz (1861), “worać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861, volume II, page 1891
      • J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “worać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 697
      • Jan Karłowicz (1903), “orać”, in Hieronim Łopaciński, Wacław Taczanowski, editors, Słownik gwar polskich [Dictionary of Polish dialects] (in Polish), volume 3: L do O, Kraków: Akademia Umiejętności, page 460
      • Zygmunt Saloni, et al., editors (2020), “worać (się)”, in Słownik gramatyczny języka polskiego [Grammatical Dictionary of Polish]‎[4], 4. online edition, Warszawa