wolontariusz

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin voluntārius.

    Pronunciation

    • IPA(key): /vɔ.lɔnˈta.rjuʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -arjuʂ
    • Syllabification: wo‧lon‧ta‧riusz

    Noun

    wolontariusz m pers (female equivalent wolontariuszka)

    1. volunteer

    Declension

    Declension of wolontariusz
    singular plural
    nominative wolontariusz wolontariusze
    genitive wolontariusza wolontariuszy, wolontariuszów
    dative wolontariuszowi wolontariuszom
    accusative wolontariusza wolontariuszy, wolontariuszów
    instrumental wolontariuszem wolontariuszami
    locative wolontariuszu wolontariuszach
    vocative wolontariuszu wolontariusze

    Further reading

    • “wolontariusz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wolontariusz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)