wlec

See also: wleć

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *velťi. First attested in c. 1408.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /vlʲɛt͡sʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /vlʲɛt͡sʲ/

    Verb

    wlec impf

    1. to drag, to haul
    2. (attested in Greater Poland, fishing) to net (to catch fish by dragging nets in the water)
      • 1959 [1417], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty poznańskie, volume I, number 922, Poznań:
        Yaco pan Dobrogost […] wlek tone na yeszerze Popowske Tone mocza a gwaltem przes pana Wirzbancziney woley
        [Jako pan Dobrogost […] wlek[ł] tonie na jezierze Popowskie Tonie mocą a gwałtem przez pana Wirzbięcinej wolej]
    3. (reflexive with się) to drag on, to prolong
      • 1858 [c. 1408], Wojciech Szurkowski z Ponieca, “Wyroki sądów miejskich czyli ortyle [Urban court rulings i.e. "Ortyls"]”, in Wacław Aleksander Maciejowski, editor, Historia prawodawstw słowiańskich [History of Slavic lawmaking], volume 6, Poniec, page 29:
        Mogaly thy dzyeczy odzyerszecz oyczyszna szwoya […] czyly nye albo yako dlugo tho szyą ma wlecz do koncza (qualiter se prosequi debent pro fine) podlug prawa?
        [Mogąli ty dzieci odzierżeć ojczyznę swoję […] czyli nie albo jako długo to się ma wlec do końca (qualiter se prosequi debent pro fine) podług prawa?]

    Descendants

    • Polish: wlec

    References

    Polish

    Alternative forms

    Etymology

      Inherited from Old Polish wlec, from Proto-Slavic *velťi.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /ˈvlɛt͡s/
      • Audio 1; “wlec”:(file)
      • Audio 2; “wlec się”:(file)
      • Rhymes: -ɛt͡s
      • Syllabification: wlec

      Verb

      wlec impf

      1. (transitive) to drag, to haul, to lug
      2. (reflexive with się) to drag on, to wear on, to continue for too long
        Film jest nudny i niemiłosiernie się wlecze. ― The film is boring and drags on horribly.
      3. (reflexive with się) to trudge, to move very slowly
        Pochód żałobny wlókł się powoli przez ulice. ― The funeral procession slowly trudged through the streets.
      4. (transitive, Masovian Borderland, agriculture) synonym of bronować
        Synonym: włóczyć

      Conjugation

      Conjugation of wlec impf (class XI)
      person singular plural
      masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive wlec
      present tense 1st wlokę, wlekę wleczemy
      2nd wleczesz wleczecie
      3rd wlecze wloką, wleką
      impersonal wlecze się
      past tense 1st wlokłem, wlekłem,
      -(e)m wlókł,
      -(e)m wlekł
      wlokłam, wlekłam,
      -(e)m wlokła,
      -(e)m wlekła
      wlokłom1, wlekłom1,
      -(e)m wlokło,
      -(e)m wlekło
      wlekliśmy,
      -(e)śmy wlekli
      wlokłyśmy, wlekłyśmy,
      -(e)śmy wlokły,
      -(e)śmy wlekły
      2nd wlokłeś, wlekłeś,
      -(e)ś wlókł,
      -(e)ś wlekł
      wlokłaś, wlekłaś,
      -(e)ś wlokła,
      -(e)ś wlekła
      wlokłoś1, wlekłoś1,
      -(e)ś wlokło,
      -(e)ś wlekło
      wlekliście,
      -(e)ście wlekli
      wlokłyście, wlekłyście,
      -(e)ście wlokły,
      -(e)ście wlekły
      3rd wlókł, wlekł wlokła, wlekła wlokło, wlekło wlekli wlokły, wlekły
      impersonal wleczono
      future tense 1st będę wlókł, będę wlec, będę wlekł będę wlokła, będę wlec, będę wlekła będę wlokło1, będę wlec, będę wlekło1 będziemy wlekli, będziemy wlec będziemy wlokły, będziemy wlec, będziemy wlekły
      2nd będziesz wlókł, będziesz wlec, będziesz wlekł będziesz wlokła, będziesz wlec, będziesz wlekła będziesz wlokło1, będziesz wlec, będziesz wlekło1 będziecie wlekli, będziecie wlec będziecie wlokły, będziecie wlec, będziecie wlekły
      3rd będzie wlókł, będzie wlec, będzie wlekł będzie wlokła, będzie wlec, będzie wlekła będzie wlokło, będzie wlec, będzie wlekło będą wlekli, będą wlec będą wlokły, będą wlec, będą wlekły
      impersonal będzie wlec się
      conditional 1st wlókłbym, wlekłbym,
      bym wlókł,
      bym wlekł
      wlokłabym, wlekłabym,
      bym wlokła,
      bym wlekła
      wlokłobym1, wlekłobym1,
      bym wlokło,
      bym wlekło
      wleklibyśmy,
      byśmy wlekli
      wlokłybyśmy, wlekłybyśmy,
      byśmy wlokły,
      byśmy wlekły
      2nd wlókłbyś, wlekłbyś,
      byś wlókł,
      byś wlekł
      wlokłabyś, wlekłabyś,
      byś wlokła,
      byś wlekła
      wlokłobyś1, wlekłobyś1,
      byś wlokło,
      byś wlekło
      wleklibyście,
      byście wlekli
      wlokłybyście, wlekłybyście,
      byście wlokły,
      byście wlekły
      3rd wlókłby, wlekłby,
      by wlókł,
      by wlekł
      wlokłaby, wlekłaby,
      by wlokła,
      by wlekła
      wlokłoby, wlekłoby,
      by wlokło,
      by wlekło
      wlekliby,
      by wlekli
      wlokłyby, wlekłyby,
      by wlokły,
      by wlekły
      impersonal wleczono by
      imperative 1st niech wlokę, niech wlekę wleczmy
      2nd wlecz wleczcie
      3rd niech wlecze niech wloką, niech wleką
      less common forms
      pluperfect
      (dated, literary)
      1st wlókłem był, wlekłem był wlokłam była, wlekłam była wlokłom było1, wlekłom było1 wlekliśmy byli wlokłyśmy były, wlekłyśmy były
      2nd wlókłeś był, wlekłeś był wlokłaś była, wlekłaś była wlokłoś było1, wlekłoś było1 wlekliście byli wlokłyście były, wlekłyście były
      3rd wlókł był, wlekł był wlokła była, wlekła była wlokło było, wlekło było wlekli byli wlokły były, wlekły były
      past conditional
      (dated, literary)
      1st byłbym wlókł, byłbym wlekł byłabym wlokła, byłabym wlekła byłobym wlokło1, byłobym wlekło1 bylibyśmy wlekli byłybyśmy wlokły, byłybyśmy wlekły
      2nd byłbyś wlókł, byłbyś wlekł byłabyś wlokła, byłabyś wlekła byłobyś wlokło1, byłobyś wlekło1 bylibyście wlekli byłybyście wlokły, byłybyście wlekły
      3rd byłby wlókł, byłby wlekł byłaby wlokła, byłaby wlekła byłoby wlokło, byłoby wlekło byliby wlekli byłyby wlokły, byłyby wlekły
      active adjectival participle wlokący, wlekący wlokąca, wlekąca wlokące, wlekące wlokący, wlekący wlokące, wlekące
      passive adjectival participle wleczony wleczona wleczone wleczeni wleczone
      contemporary adverbial participle wlokąc, wlekąc
      verbal noun wleczenie

      1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

      Derived terms

      verbs

      Further reading

      • “wlec”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “wlec się”, in Wielki słownik języka polskiego‎[3] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “wlec”, in Polish dictionaries at PWN‎[4] (in Polish)
      • Małgorzata Kapusta (2017), “wlec”, in Mowa mieszkańców pogranicza Mazowsza (na przykładzie gminy Głowaczów w powiecie kozienickim) (in Polish), Warsaw: Elipsa, →ISBN, page 88
      • Marzena Kozanecka-Zwierz, Magdalena Bartosiewicz, Renata Marciniak-Firadza, editors (2014), “wlec sie”, in Gwara – Księżaków "język ojczysty" Dziedzictwo regionu łowickiego (in Polish), Łowicz: Muzeum w Łowiczu, →ISBN, page 63