werbować

Polish

Etymology

    From German werben + Polish -ować.

    Pronunciation

    • IPA(key): /vɛrˈbɔ.vat͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvat͡ɕ
    • Syllabification: wer‧bo‧wać

    Verb

    werbować impf (perfective zwerbować)

    1. (transitive) to recruit
      Synonym: rekrutować
    2. (transitive) to enroll, to enlist
      Synonym: zapisywać
    3. (transitive) to levy
      Synonym: zaciągać
    4. (reflexive with się) to become enlisted

    Conjugation

    Conjugation of werbować impf (class IV)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive werbować
    present tense 1st werbuję werbujemy
    2nd werbujesz werbujecie
    3rd werbuje werbują
    impersonal werbuje się
    past tense 1st werbowałem,
    -(e)m werbował
    werbowałam,
    -(e)m werbowała
    werbowałom1,
    -(e)m werbowało
    werbowaliśmy,
    -(e)śmy werbowali
    werbowałyśmy,
    -(e)śmy werbowały
    2nd werbowałeś,
    -(e)ś werbował
    werbowałaś,
    -(e)ś werbowała
    werbowałoś1,
    -(e)ś werbowało
    werbowaliście,
    -(e)ście werbowali
    werbowałyście,
    -(e)ście werbowały
    3rd werbował werbowała werbowało werbowali werbowały
    impersonal werbowano
    future tense 1st będę werbował, będę werbować będę werbowała, będę werbować będę werbowało1, będę werbować będziemy werbowali, będziemy werbować będziemy werbowały, będziemy werbować
    2nd będziesz werbował, będziesz werbować będziesz werbowała, będziesz werbować będziesz werbowało1, będziesz werbować będziecie werbowali, będziecie werbować będziecie werbowały, będziecie werbować
    3rd będzie werbował, będzie werbować będzie werbowała, będzie werbować będzie werbowało, będzie werbować będą werbowali, będą werbować będą werbowały, będą werbować
    impersonal będzie werbować się
    conditional 1st werbowałbym,
    bym werbował
    werbowałabym,
    bym werbowała
    werbowałobym1,
    bym werbowało
    werbowalibyśmy,
    byśmy werbowali
    werbowałybyśmy,
    byśmy werbowały
    2nd werbowałbyś,
    byś werbował
    werbowałabyś,
    byś werbowała
    werbowałobyś1,
    byś werbowało
    werbowalibyście,
    byście werbowali
    werbowałybyście,
    byście werbowały
    3rd werbowałby,
    by werbował
    werbowałaby,
    by werbowała
    werbowałoby,
    by werbowało
    werbowaliby,
    by werbowali
    werbowałyby,
    by werbowały
    impersonal werbowano by
    imperative 1st niech werbuję werbujmy
    2nd werbuj werbujcie
    3rd niech werbuje niech werbują
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st werbowałem był werbowałam była werbowałom było1 werbowaliśmy byli werbowałyśmy były
    2nd werbowałeś był werbowałaś była werbowałoś było1 werbowaliście byli werbowałyście były
    3rd werbował był werbowała była werbowało było werbowali byli werbowały były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym werbował byłabym werbowała byłobym werbowało1 bylibyśmy werbowali byłybyśmy werbowały
    2nd byłbyś werbował byłabyś werbowała byłobyś werbowało1 bylibyście werbowali byłybyście werbowały
    3rd byłby werbował byłaby werbowała byłoby werbowało byliby werbowali byłyby werbowały
    active adjectival participle werbujący werbująca werbujące werbujący werbujące
    passive adjectival participle werbowany werbowana werbowane werbowani werbowane
    contemporary adverbial participle werbując
    verbal noun werbowanie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    Derived terms

    Descendants

    • → Belarusian: вербава́ць (vjerbavácʹ, “to recruit; to enlist”)
    • → Russian: вербова́ть (verbovátʹ, “to recruit; to enlist”)
    • → Ukrainian: вербува́ти (verbuváty, “to recruit; to enlist”)

    Further reading

    • “werbować”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “werbować”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)