werbalny

Polish

Etymology

    From Late Latin verbālis + Polish -ny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /vɛrˈbal.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -alnɘ
    • Syllabification: wer‧bal‧ny

    Adjective

    werbalny (not comparable, derived adverb werbalnie)

    1. (literary) verbal (expressly spoken rather than written; oral)
      Synonym: słowny
      Antonym: niewerbalny
    2. (literary) baseless, groundless, unfounded (having no strong foundation; not based on solid reasons or facts)
      Synonym: gołosłowny
    3. (grammar) verb, verbal (used to form a verb)
      Synonym: czasownikowy

    Declension

    Declension of werbalny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative werbalny werbalna werbalne werbalni werbalne
    genitive werbalnego werbalnej werbalnego werbalnych
    dative werbalnemu werbalnej werbalnemu werbalnym
    accusative werbalnego werbalny werbalną werbalne werbalnych werbalne
    instrumental werbalnym werbalną werbalnym werbalnymi
    locative werbalnym werbalnej werbalnym werbalnych

    Further reading

    • “werbalny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “werbalny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)