weddung

Old English

Etymology

    From weddian +‎ -ung.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈwed.dunɡ/, [ˈwed.duŋɡ]

    Noun

    weddung f

    1. betrothal, espousal

    Declension

    Strong ō-stem:

    singular plural
    nominative weddung weddunga, weddunge
    accusative weddunge weddunga, weddunge
    genitive weddunge weddunga
    dative weddunge weddungum

    Descendants

    • Middle English: weddynge, wedding

    Further reading