waluta

See also: walutą

Polish

Etymology

    Borrowed from Italian valuta.

    Pronunciation

    • IPA(key): /vaˈlu.ta/
    • Audio 1:(file)
    • Audio 2:(file)
    • Rhymes: -uta
    • Syllabification: wa‧lu‧ta

    Noun

    waluta f (related adjective walutowy)

    1. currency (money or other item used to facilitate transactions)

    Declension

    Declension of waluta
    singular plural
    nominative waluta waluty
    genitive waluty walut
    dative walucie walutom
    accusative walutę waluty
    instrumental walutą walutami
    locative walucie walutach
    vocative waluto waluty

    Further reading

    • “waluta”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “waluta”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)