vituperare

See also: vituperaré

Italian

Etymology

From Latin vituperāre.

Pronunciation

  • IPA(key): /vi.tu.peˈra.re/
  • Rhymes: -are
  • Hyphenation: vi‧tu‧pe‧rà‧re

Verb

vituperàre (first-person singular present vitùpero, first-person singular past historic vituperài, past participle vituperàto, auxiliary avére)

  1. (transitive) to vituperate, to vilify

Conjugation

Further reading

  • “vituperare”, in Vocabolario Treccani on line (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2026

Anagrams

Latin

Verb

vituperāre

  1. inflection of vituperō:
    1. present active infinitive
    2. second-person singular present passive imperative/indicative

Romanian

Etymology

    From vitupera + -re.

    Noun

    vituperare f (plural vituperări)

    1. vilification

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative vituperare vituperarea vituperări vituperările
    genitive-dative vituperări vituperării vituperări vituperărilor
    vocative vituperare, vituperareo vituperărilor

    Spanish

    Verb

    vituperare

    1. first/third-person singular future subjunctive of vituperar