vint

See also: Vint and vînt

English

Etymology 1

Probably a back-formation from vintage, interpreted as vint + -age. Ultimately from Latin vinum (“wine”).

Pronunciation

  • IPA(key): /vɪnt/
  • Audio (Southern England):(file)

Verb

vint (third-person singular simple present vints, present participle vinting, simple past and past participle vinted)

  1. (transitive) To make wine from fruit.

See also

Etymology 2

Borrowed from Russian винт (vint, “a screw”).

Noun

vint (uncountable)

  1. (games) A Russian card game similar to bridge and whist.
    Synonym: Russian whist
Translations

Azerbaijani

Etymology

    Borrowed from Russian винт (vint, “screw”), from Polish gwint, borrowed from German Gewinde.

    Noun

    vint (definite accusative vinti, plural vintlər)

    1. screw
    2. propeller

    Declension

    Declension of vint
    singular plural
    nominative vintvintlər
    definite accusative vintivintləri
    dative vintəvintlərə
    locative vintdəvintlərdə
    ablative vintdənvintlərdən
    definite genitive vintinvintlərin
    Possessive forms of vint
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) vintim vintlərim
    sənin (“your”) vintin vintlərin
    onun (“his/her/its”) vinti vintləri
    bizim (“our”) vintimiz vintlərimiz
    sizin (“your”) vintiniz vintləriniz
    onların (“their”) vinti or vintləri vintləri
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) vintimi vintlərimi
    sənin (“your”) vintini vintlərini
    onun (“his/her/its”) vintini vintlərini
    bizim (“our”) vintimizi vintlərimizi
    sizin (“your”) vintinizi vintlərinizi
    onların (“their”) vintini or vintlərini vintlərini
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) vintimə vintlərimə
    sənin (“your”) vintinə vintlərinə
    onun (“his/her/its”) vintinə vintlərinə
    bizim (“our”) vintimizə vintlərimizə
    sizin (“your”) vintinizə vintlərinizə
    onların (“their”) vintinə or vintlərinə vintlərinə
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) vintimdə vintlərimdə
    sənin (“your”) vintində vintlərində
    onun (“his/her/its”) vintində vintlərində
    bizim (“our”) vintimizdə vintlərimizdə
    sizin (“your”) vintinizdə vintlərinizdə
    onların (“their”) vintində or vintlərində vintlərində
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) vintimdən vintlərimdən
    sənin (“your”) vintindən vintlərindən
    onun (“his/her/its”) vintindən vintlərindən
    bizim (“our”) vintimizdən vintlərimizdən
    sizin (“your”) vintinizdən vintlərinizdən
    onların (“their”) vintindən or vintlərindən vintlərindən
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) vintimin vintlərimin
    sənin (“your”) vintinin vintlərinin
    onun (“his/her/its”) vintinin vintlərinin
    bizim (“our”) vintimizin vintlərimizin
    sizin (“your”) vintinizin vintlərinizin
    onların (“their”) vintinin or vintlərinin vintlərinin

    References

    Catalan

    Catalan numbers (edit)
    200
     ←  10 [a], [b], [c] ←  19 20 21  →  30  → 
    2
        Cardinal: vint
        Ordinal (Central): vintè
        Ordinal (Valencian): vinté

    Etymology

    Inherited from Latin vīgintī (“twenty”) (compare Occitan vint, French vingt, Spanish veinte).

    Pronunciation

    • (Central)
      • (before the words "anys", "homes", "hores" and numbers like "vint-i-cinc") IPA(key): /ˈbint/
      • (any other position) IPA(key): /ˈbin/
    • (Valencia) and (Balearic) IPA(key): /ˈvint/
    • Audio (Catalonia):(file)
    • Rhymes: -int

    Numeral

    vint m or f

    1. (cardinal number) twenty

    Noun

    vint m (plural vints)

    1. twenty

    Crimean Tatar

    Noun

    vint

    1. screw, wind

    Estonian

    Etymology 1

    From German Fink.

    Noun

    vint (genitive vindi, partitive vinti)

    1. finch
    Declension
    Declension of vint (ÕS type 22e/riik, t-d gradation)
    singular plural
    nominative vint vindid
    accusative nom.
    gen. vindi
    genitive vintide
    partitive vinti vinte
    vintisid
    illative vinti
    vindisse
    vintidesse
    vindesse
    inessive vindis vintides
    vindes
    elative vindist vintidest
    vindest
    allative vindile vintidele
    vindele
    adessive vindil vintidel
    vindel
    ablative vindilt vintidelt
    vindelt
    translative vindiks vintideks
    vindeks
    terminative vindini vintideni
    essive vindina vintidena
    abessive vindita vintideta
    comitative vindiga vintidega

    Etymology 2

    From Russian винт (vint, “screw”).

    Noun

    vint (genitive vindi, partitive vinti)

    1. screw
    2. propeller
    3. (colloquial) rifle
    4. (colloquial) tipsiness (slight drunkenness)
    5. vint (card game)
    Declension
    Declension of vint (ÕS type 22e/riik, t-d gradation)
    singular plural
    nominative vint vindid
    accusative nom.
    gen. vindi
    genitive vintide
    partitive vinti vinte
    vintisid
    illative vinti
    vindisse
    vintidesse
    vindesse
    inessive vindis vintides
    vindes
    elative vindist vintidest
    vindest
    allative vindile vintidele
    vindele
    adessive vindil vintidel
    vindel
    ablative vindilt vintidelt
    vindelt
    translative vindiks vintideks
    vindeks
    terminative vindini vintideni
    essive vindina vintidena
    abessive vindita vintideta
    comitative vindiga vintidega

    Etymology 3

    From German Wind.

    Noun

    vint (genitive vindi, partitive vinti)

    1. strong sea winds
    Declension
    Declension of vint (ÕS type 22e/riik, t-d gradation)
    singular plural
    nominative vint vindid
    accusative nom.
    gen. vindi
    genitive vintide
    partitive vinti vinte
    vintisid
    illative vinti
    vindisse
    vintidesse
    vindesse
    inessive vindis vintides
    vindes
    elative vindist vintidest
    vindest
    allative vindile vintidele
    vindele
    adessive vindil vintidel
    vindel
    ablative vindilt vintidelt
    vindelt
    translative vindiks vintideks
    vindeks
    terminative vindini vintideni
    essive vindina vintidena
    abessive vindita vintideta
    comitative vindiga vintidega

    Further reading

    • “vint”, in [EKSS] Eesti keele seletav sõnaraamat [Descriptive Dictionary of the Estonian Language] (in Estonian) (online version), Tallinn: Eesti Keele Sihtasutus (Estonian Language Foundation), 2009

    References

    French

    Pronunciation

    Verb

    vint

    1. third-person singular past historic of venir

    Friulian

    Etymology

    From Latin ventus.

    Noun

    vint m (plural vints)

    1. wind

    Ladin

    Ladin cardinal numbers
     <  19 20 21  > 
        Cardinal : vint
        Ordinal : vinteisem

    Etymology

    From Latin vīgintī.

    Adjective

    vint

    1. twenty

    Noun

    vint m (uncountable)

    1. twenty

    Megleno-Romanian

    Alternative forms

    Etymology

    From Latin ventus. Compare Romanian vînt, Aromanian vimtu.

    Noun

    vint n

    1. wind

    Occitan

    Etymology

    From Old Occitan [Term?] (compare Catalan vint), from Latin vīgintī (“twenty”) (compare French vingt, Spanish veinte, Italian venti), from Proto-Indo-European *h₁wih₁ḱm̥ti, from *dwi(h₁)dḱm̥ti(h₁) (“two tens, two decades”), *dwi(h₁)dḱm̥ti.

    Pronunciation

    Numeral

    vint

    1. (cardinal number) twenty

    Derived terms

    Old French

    Etymology

    From Latin vīgintī.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈvint/

    Numeral

    cardinal number
    20 Previous: dis et nuef
    Next: vint et un

    vint

    1. twenty

    Descendants

    • French: vingt
      • Guianese Creole: ven
      • Haitian Creole: ven
      • Louisiana Creole: vin
      • Mauritian Creole: vin
      • Réunion Creole French: vin
      • → Garifuna: wein
    • Norman: vîngt, vingt
    • Walloon: vint
    • → Middle English: *vint

    Old Norse

    Adjective

    vint

    1. positive degree strong neuter nominative/accusative singular of vindr

    Picard

    Etymology

    From Latin ventus.

    Noun

    vint m (plural vints)

    1. wind

    Piedmontese

    Etymology

    From Latin vīgintī.

    Pronunciation

    • IPA(key): /viŋt/

    Numeral

    vint

    1. twenty

    Talysh

    Etymology

    Borrowed from Russian винт (vint).

    Noun

    vint

    1. screw

    Walloon

    Walloon numbers (edit)
     ←  10  ←  19 20 30  → 
    2
        Cardinal: vint

    Pronunciation

    • IPA(key): /vɛ̃/

    Etymology 1

    From Old French vint, from Latin vīgintī.

    Numeral

    vint

    1. twenty
      Leyîz bouyter vint munutes.
      Let simmer for twenty minutes.

    Etymology 2

    From Old French vent, from Latin ventus, from Proto-Indo-European *h₂weh₁- (“to blow”).

    Noun

    vint m

    1. wind

    West Flemish

    Etymology

    From Middle Dutch vent (“hero; man”). Compare Saterland Frisian Wäänt (“lad, boy”).

    Noun

    vint m (plural vintn, diminutive vintje)

    1. man
    2. husband