vinglede

Norwegian Bokmål

Etymology 1

Formed as vin (“wine”) +‎ glede (“joy”), literally “wine joy”.

Noun

vinglede f or m (definite singular vingleda or vingleden, indefinite plural vingleder, definite plural vingledene)

  1. (literary, rare) joy, pleasure or mild intoxication caused by wine
    Vinen fylte ham med en behagelig vinglede. ― The wine filled him with a pleasant wine-induced cheer.
    • 1926, Hans E. Kinck, Foraaret i Mikropolis, page 141:
      [de] lønnet i sin vinglæde hver hans pause med sterkt bifald
      [they] rewarded each of his pauses with strong applause in their wine-induced cheer
  • vinglad (“fond of wine; cheerful or slightly intoxicated from wine”)

References

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Alternative forms

  • vinglete (alternative definite singular and plural past participle)

Pronunciation

  • IPA(key): /²ˈʋɪŋ.lə.də/, [ˈʋɪ̂ŋ.lə.də̌]
  • Rhymes: -ɪŋlədə
  • Hyphenation: ving‧le‧de

Participle

vinglede

  1. past participle definite singular of vingle (“to wobble, stagger; to waver, vacillate”)
  2. past participle plural of vingle (“to wobble, stagger; to waver, vacillate”)