vinar
See also: vinař
Icelandic
Noun
vinar
- indefinite genitive singular of vinur
Norwegian Nynorsk
Noun
vinar m
- indefinite plural of vin
Old Norse
Noun
vinar
- genitive singular of vinr
Romanian
Etymology
Etymology tree
Romanian vin
Romanian vinar
Noun
vinar m (plural vinari)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | vinar | vinarul | vinari | vinarii |
| genitive-dative | vinar | vinarului | vinari | vinarilor |
| vocative | vinarule | vinarilor | ||
Serbo-Croatian
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ʋǐnaːr/
- Hyphenation: vi‧nar
Noun
vìnār m anim (Cyrillic spelling вѝна̄р)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | vinar | vinari |
| genitive | vinara | vinara |
| dative | vinaru | vinarima |
| accusative | vinara | vinare |
| vocative | vinaru | vinari |
| locative | vinaru | vinarima |
| instrumental | vinarom | vinarima |
Derived terms
- vinárstvo
Swedish
Verb
vinar
- present indicative of vina
Categories:
- Icelandic non-lemma forms
- Icelandic noun forms
- Norwegian Nynorsk non-lemma forms
- Norwegian Nynorsk noun forms
- Old Norse non-lemma forms
- Old Norse noun forms
- Romanian terms suffixed with -ar
- Romanian lemmas
- Romanian nouns
- Romanian countable nouns
- Romanian masculine nouns
- Serbo-Croatian terms derived from Latin
- Serbo-Croatian terms with IPA pronunciation
- Serbo-Croatian lemmas
- Serbo-Croatian nouns
- Serbo-Croatian masculine animate nouns
- Serbo-Croatian masculine nouns
- Serbo-Croatian animate nouns
- Swedish non-lemma forms
- Swedish verb forms