veridic

See also: verídic

English

Etymology

Borrowed from Latin veridicus.

Adjective

veridic (comparative more veridic, superlative most veridic)

  1. veridical

Romanian

Etymology

    Borrowed from French véridique, a learned borrowing from Latin veridicus.

    Adjective

    veridic m or n (feminine singular veridică, masculine plural veridici, feminine/neuter plural veridice)

    1. veracious

    Declension

    Declension of veridic
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite veridic veridică veridici veridice
    definite veridicul veridica veridicii veridicele
    genitive-
    dative
    indefinite veridic veridice veridici veridice
    definite veridicului veridicei veridicilor veridicelor