varta

See also: várta and vårta

Azerbaijani

Etymology

Compare Avar квартӏа (kʷartʼa).

Noun

varta (definite accusative vartanı, plural vartalar)

  1. (Dmanisi) hammer
    Synonym: çəkic

Declension

Declension of varta
singular plural
nominative vartavartalar
definite accusative vartanıvartaları
dative vartayavartalara
locative vartadavartalarda
ablative vartadanvartalardan
definite genitive vartanınvartaların
Possessive forms of varta
nominative
singular plural
mənim (“my”) vartam vartalarım
sənin (“your”) vartan vartaların
onun (“his/her/its”) vartası vartaları
bizim (“our”) vartamız vartalarımız
sizin (“your”) vartanız vartalarınız
onların (“their”) vartası or vartaları vartaları
accusative
singular plural
mənim (“my”) vartamı vartalarımı
sənin (“your”) vartanı vartalarını
onun (“his/her/its”) vartasını vartalarını
bizim (“our”) vartamızı vartalarımızı
sizin (“your”) vartanızı vartalarınızı
onların (“their”) vartasını or vartalarını vartalarını
dative
singular plural
mənim (“my”) vartama vartalarıma
sənin (“your”) vartana vartalarına
onun (“his/her/its”) vartasına vartalarına
bizim (“our”) vartamıza vartalarımıza
sizin (“your”) vartanıza vartalarınıza
onların (“their”) vartasına or vartalarına vartalarına
locative
singular plural
mənim (“my”) vartamda vartalarımda
sənin (“your”) vartanda vartalarında
onun (“his/her/its”) vartasında vartalarında
bizim (“our”) vartamızda vartalarımızda
sizin (“your”) vartanızda vartalarınızda
onların (“their”) vartasında or vartalarında vartalarında
ablative
singular plural
mənim (“my”) vartamdan vartalarımdan
sənin (“your”) vartandan vartalarından
onun (“his/her/its”) vartasından vartalarından
bizim (“our”) vartamızdan vartalarımızdan
sizin (“your”) vartanızdan vartalarınızdan
onların (“their”) vartasından or vartalarından vartalarından
genitive
singular plural
mənim (“my”) vartamın vartalarımın
sənin (“your”) vartanın vartalarının
onun (“his/her/its”) vartasının vartalarının
bizim (“our”) vartamızın vartalarımızın
sizin (“your”) vartanızın vartalarınızın
onların (“their”) vartasının or vartalarının vartalarının

Further reading

  • “varta” in Obastan.com.

Czech

Etymology

    Inherited from Old Czech varta, from German Warte.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈvarta]

    Noun

    varta f

    1. (dated, slang) watch
      Synonyms: hlídka, stráž
      Jeden voják stál také na vartě před kasárny.
      One soldier also stood guard in front of the barracks.

    Declension

    Further reading

    Finnish

    Etymology 1

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈʋɑrtɑˣ/, [ˈʋɑ̝rt̪ɑ̝(ʔ)]
    • Rhymes: -ɑrtɑ
    • Syllabification(key): var‧ta
    • Hyphenation(key): var‧ta

    Verb

    varta

    1. inflection of varttaa:
      1. present active indicative connegative
      2. second-person singular present imperative
      3. second-person singular present active imperative connegative

    Etymology 2

    Probably a variant of vartta, the partitive singular of varsi.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈʋɑrtɑ/, [ˈʋɑ̝rt̪ɑ̝]
    • Rhymes: -ɑrtɑ
    • Syllabification(key): var‧ta
    • Hyphenation(key): var‧ta

    Adverb

    varta

    1. only used in varta vasten

    Anagrams

    Icelandic

    Etymology

    From Old Norse varta, from Proto-Germanic *wartǭ, cognate with English wart.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈvar̥ta]
      Rhymes: -ar̥ta

    Noun

    varta f (genitive singular vörtu, nominative plural vörtur)

    1. wart

    Declension

    Declension of varta (feminine)
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative varta vartan vörtur vörturnar
    accusative vörtu vörtuna vörtur vörturnar
    dative vörtu vörtunni vörtum vörtunum
    genitive vörtu vörtunnar vartna, varta vartnanna, vartanna

    Derived terms

    Norwegian Bokmål

    Verb

    varta

    1. inflection of varte:
      1. past tense
      2. past participle

    Norwegian Nynorsk

    Verb

    varta (present tense vartar, past tense varta, past participle varta, passive infinitive vartast, present participle vartande, imperative varta/vart)

    1. alternative form of varte

    Anagrams

    Old Norse

    Etymology

    From Proto-Germanic *wartǭ, whence also English wart.

    Noun

    varta f (genitive vǫrtu)

    1. a wart

    Declension

    Declension of varta (weak ōn-stem)
    feminine singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative varta vartan vǫrtur vǫrturnar
    accusative vǫrtu vǫrtuna vǫrtur vǫrturnar
    dative vǫrtu vǫrtunni vǫrtum vǫrtunum
    genitive vǫrtu vǫrtunnar vartna vartnanna

    Descendants

    • Icelandic: varta f
    • Norwegian Bokmål: vorte f or m
    • Norwegian Nynorsk: vorte f
    • Swedish: vårta c

    Further reading

    • Zoëga, Geir T. (1910), “varta”, in A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press; also available at the Internet Archive

    Old Swedish

    Etymology

    From Old Norse varta, from Proto-Germanic *wartǭ, cognate with English wart.

    Noun

    varta f

    1. a wart

    Declension

    Declension of varta (on-stem)
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative varta vartan vartu(r), -o(r) vartuna(r), -ona(r)
    accusative vartu, -o vartuna, -ona vartu(r), -o(r) vartuna(r), -ona(r)
    dative vartu, -o vartunni, -onne vartum, -om vartumin, -omen
    genitive vartu, -o vartunna(r), -onna(r) varta vartanna

    Descendants