vakit

See also: vakít

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish وقت (vakıt), borrowed from Arabic وَقْت (waqt).

    Pronunciation

    • IPA(key): /vaˈcit/
    • Audio:(file)
    • Hyphenation: va‧kit

    Noun

    vakit (definite accusative vakti, plural vakitler)

    1. time (quantity of availability in time)

    Declension

    Declension of vakit
    singular plural
    nominative vakit vakitler
    definite accusative vakti vakitleri
    dative vakte vakitlere
    locative vakitte vakitlerde
    ablative vakitten vakitlerden
    genitive vaktin vakitlerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular vaktim vakitlerim
    2nd singular vaktin vakitlerin
    3rd singular vakti vakitleri
    1st plural vaktimiz vakitlerimiz
    2nd plural vaktiniz vakitleriniz
    3rd plural vakitleri vakitleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular vaktimi vakitlerimi
    2nd singular vaktini vakitlerini
    3rd singular vaktini vakitlerini
    1st plural vaktimizi vakitlerimizi
    2nd plural vaktinizi vakitlerinizi
    3rd plural vakitlerini vakitlerini
    dative
    singular plural
    1st singular vaktime vakitlerime
    2nd singular vaktine vakitlerine
    3rd singular vaktine vakitlerine
    1st plural vaktimize vakitlerimize
    2nd plural vaktinize vakitlerinize
    3rd plural vakitlerine vakitlerine
    locative
    singular plural
    1st singular vaktimde vakitlerimde
    2nd singular vaktinde vakitlerinde
    3rd singular vaktinde vakitlerinde
    1st plural vaktimizde vakitlerimizde
    2nd plural vaktinizde vakitlerinizde
    3rd plural vakitlerinde vakitlerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular vaktimden vakitlerimden
    2nd singular vaktinden vakitlerinden
    3rd singular vaktinden vakitlerinden
    1st plural vaktimizden vakitlerimizden
    2nd plural vaktinizden vakitlerinizden
    3rd plural vakitlerinden vakitlerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular vaktimin vakitlerimin
    2nd singular vaktinin vakitlerinin
    3rd singular vaktinin vakitlerinin
    1st plural vaktimizin vakitlerimizin
    2nd plural vaktinizin vakitlerinizin
    3rd plural vakitlerinin vakitlerinin

    Synonyms

    Derived terms

    • vakitsiz (“untimely”)
    • vakit nakittir (“time is money”)
    • vaktiyle (“once; once upon a time”)
    • hâli vakti yerinde (“on easy street; well-heeled”)