uzdrawiacz

Polish

Etymology

    From uzdrawiać + -acz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /uˈzdra.vjat͡ʂ/
    • Rhymes: -avjat͡ʂ
    • Syllabification: u‧zdra‧wiacz

    Noun

    uzdrawiacz m pers

    1. (ironic or derogatory) healer, quack
      Synonym: znachor

    Declension

    Declension of uzdrawiacz
    singular plural
    nominative uzdrawiacz uzdrawiacze
    genitive uzdrawiacza uzdrawiaczy, uzdrawiaczów
    dative uzdrawiaczowi uzdrawiaczom
    accusative uzdrawiacza uzdrawiaczy, uzdrawiaczów
    instrumental uzdrawiaczem uzdrawiaczami
    locative uzdrawiaczu uzdrawiaczach
    vocative uzdrawiaczu uzdrawiacze

    Further reading

    • “uzdrawiacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “uzdrawiacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)