utracjusz

Polish

Etymology

    From utrata + -usz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /uˈtra.t͡sjuʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sjuʂ
    • Syllabification: u‧tra‧cjusz

    Noun

    utracjusz m pers (female equivalent utracjuszka)

    1. (literary) spendthrift, squanderer (wasteful person)
      Synonyms: rozrzutnik, marnotrawca

    Declension

    Declension of utracjusz
    singular plural
    nominative utracjusz utracjusze
    genitive utracjusza utracjuszy, utracjuszów
    dative utracjuszowi utracjuszom
    accusative utracjusza utracjuszy, utracjuszów
    instrumental utracjuszem utracjuszami
    locative utracjuszu utracjuszach
    vocative utracjuszu utracjusze

    Derived terms

    adjective
    • utracjuszowski
    noun
    • utracjuszostwo

    Further reading

    • “utracjusz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “utracjusz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)