urraigh

Irish

Etymology

urra (“guarantor, surety; service, warranty, guarantee; authority; strength”) +‎ -igh

Verb

urraigh (present analytic urraíonn, future analytic urróidh, verbal noun urrú, past participle urraithe)

  1. to revere, sponsor, secure, go surety for

Conjugation

Conjugation of urraigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present urraím urraíonn tú;
urraír†
urraíonn sé, sí urraímid;
urraíonn muid
urraíonn sibh urraíonn siad;
urraíd†
a urraíonn; a urraíos urraítear
past d'urraigh mé; d'urraíos /
urraigh mé‡; urraíos‡
d'urraigh tú; d'urraís /
urraigh tú‡; urraís‡
d'urraigh sé, sí /
urraigh sé, sí‡
d'urraíomar; d'urraigh muid /
urraíomar‡; urraigh muid‡
d'urraigh sibh; d'urraíobhair /
urraigh sibh‡; urraíobhair‡
d'urraigh siad; d'urraíodar /
urraigh siad‡; urraíodar‡
a d'urraigh urraíodh;
hurraíodh†
past habitual d'urraínn /
urraínn‡
d'urraíteá /
urraíteá‡
d'urraíodh sé, sí /
urraíodh sé, sí‡
d'urraímis; d'urraíodh muid /
urraímis‡; urraíodh muid‡
d'urraíodh sibh /
urraíodh sibh‡
d'urraídís; d'urraíodh /
urraídís‡; urraíodh siad‡
a d'urraíodh d'urraítí /
urraítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future urróidh mé;
urród;
urróchaidh mé†
urróidh tú;
urróir†;
urróchaidh tú†
urróidh sé, sí;
urróchaidh sé, sí†
urróimid;
urróidh muid;
urróchaimid†;
urróchaidh muid†
urróidh sibh;
urróchaidh sibh†
urróidh siad;
urróid†;
urróchaidh siad†
a urróidh; a urrós; a urróchaidh†; a urróchas† urrófar; urróchar†
conditional d'urróinn; d'urróchainn† /
urróinn‡; urróchainn†‡
d'urrófá; d'urróchthᆠ/
urrófá‡; urróchthᆇ
d'urródh sé, sí; d'urróchadh sé, s토/
urródh sé, sí‡; urróchadh sé, s톇
d'urróimis; d'urródh muid; d'urróchaimis†; d'urróchadh muid† /
urróimis‡; urródh muid‡; urróchaimis†‡; urróchadh muid†‡
d'urródh sibh; d'urróchadh sibh† /
urródh sibh‡; urróchadh sibh†‡
d'urróidís; d'urródh siad; d'urróchaidís†; d'urróchadh siad† /
urróidís‡; urródh siad‡; urróchaidís†‡; urróchadh siad†‡
a d'urródh; a d'urróchadh† d'urrófaí; d'urróchtha토/
urrófaí‡; urróchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-urraí mé;
go n-urraíod†
go n-urraí tú;
go n-urraír†
go n-urraí sé, sí go n-urraímid;
go n-urraí muid
go n-urraí sibh go n-urraí siad;
go n-urraíd†
— go n-urraítear
past dá n-urraínn dá n-urraíteá dá n-urraíodh sé, sí dá n-urraímis;
dá n-urraíodh muid
dá n-urraíodh sibh dá n-urraídís;
dá n-urraíodh siad
— dá n-urraítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— urraím urraigh urraíodh sé, sí urraímis urraígí;
urraídh†
urraídís — urraítear
past participle urraithe
verbal noun urrú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Derived terms

Mutation

Mutated forms of urraigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
urraigh n-urraigh hurraigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.