urghair

Irish

Etymology

From Old Irish ar·gair. By surface analysis, ur- +‎ gair.

Verb

urghair (present analytic urghaireann, future analytic urghairfidh, verbal noun urghaire, past participle urghairthe)

  1. (transitive, literary) prohibit, prevent, check
  2. (transitive, ecclesiastical) interdict

Conjugation

Conjugation of urghair (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present urghairim urghaireann tú;
urghairir†
urghaireann sé, sí urghairimid; urghaireann muid urghaireann sibh urghaireann siad;
urghairid†
a urghaireann; a urghaireas urghairtear
past d'urghair mé; d'urghaireas /
urghair mé‡; urghaireas‡
d'urghair tú; d'urghairis /
urghair tú‡; urghairis‡
d'urghair sé, sí /
urghair sé, sí‡
d'urghaireamar; d'urghair muid /
urghaireamar‡; urghair muid‡
d'urghair sibh; d'urghaireabhair /
urghair sibh‡;
urghaireabhair‡
d'urghair siad; d'urghaireadar /
urghair siad‡; urghaireadar‡
a d'urghair urghaireadh;
hurghaireadh†
past habitual d'urghairinn /
urghairinn‡
d'urghairteá /
urghairteá‡
d'urghaireadh sé, sí /
urghaireadh sé, sí‡
d'urghairimis; d'urghaireadh muid /
urghairimis‡; urghaireadh muid‡
d'urghaireadh sibh /
urghaireadh sibh‡
d'urghairidís; d'urghaireadh siad /
urghairidís‡; urghaireadh siad‡
a d'urghaireadh d'urghairtí /
urghairtí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future urghairfidh mé;
urghairfead
urghairfidh tú;
urghairfir†
urghairfidh sé, sí urghairfimid;
urghairfidh muid
urghairfidh sibh urghairfidh siad;
urghairfid†
a urghairfidh; a urghairfeas urghairfear
conditional d'urghairfinn /
urghairfinn‡
d'urghairfeá /
urghairfeá‡
d'urghairfeadh sé, sí /
urghairfeadh sé, sí‡
d'urghairfimis; d'urghairfeadh muid /
urghairfimis‡; urghairfeadh muid‡
d'urghairfeadh sibh /
urghairfeadh sibh‡
d'urghairfidís; d'urghairfeadh siad /
urghairfidís‡; urghairfeadh siad‡
a d'urghairfeadh d'urghairfí /
urghairfí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-urghaire mé;
go n-urghairead†
go n-urghaire tú;
go n-urghairir†
go n-urghaire sé, sí go n-urghairimid;
go n-urghaire muid
go n-urghaire sibh go n-urghaire siad;
go n-urghairid†
— go n-urghairtear
past dá n-urghairinn dá n-urghairteá dá n-urghaireadh sé, sí dá n-urghairimis;
dá n-urghaireadh muid
dá n-urghaireadh sibh dá n-urghairidís;
dá n-urghaireadh siad
— dá n-urghairtí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— urghairim urghair urghaireadh sé, sí urghairimis urghairigí;
urghairidh†
urghairidís — urghairtear
past participle urghairthe
verbal noun urghaire

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of urghair
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
urghair n-urghair hurghair not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

  • Ó Dónaill, Niall (1977), “urghair”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN