unguiculus

English

Etymology

    Learned borrowing from Latin unguiculus.

    Noun

    unguiculus (plural unguiculi)

    1. A diminutive claw or similar appendage at the end of an insect's foot.

    Latin

    Etymology

      From unguis + -culus (forming diminutives).

      Pronunciation

      Noun

      unguiculus m (genitive unguiculī); second declension

      1. a fingernail
        • c. 190 BCE, Plautus, Epidicus 5.1.15–17:
          Hic est danista, haec illa est autem, quam emi de praeda. ― Haecinest?
          ― Haec est. Estne ita ut tibi dixi? Aspecta et contempla, Epidice:
          usque ab unguiculo ad capillum summumst festivissuma.
          (please add an English translation of this quotation)
        • 62 CE – 64 CE, Seneca Minor, Naturales quaestiones 6.2.5:
          Unguiculi nos et ne totius quidem dolor sed aliqua ab latere eius scissura conficit!
          (please add an English translation of this quotation)
        • 45 BCE, Cicero, De finibus bonorum et malorum 5.27.80:
          Dicis eadem omnia et bona et mala, quae quidem dicunt ii, qui numquam philosophum pictum, ut dicitur, viderunt: valitudinem, vires, staturam, formam, integritatem unguiculorum omnium <bona>, deformitatem, morbum, debilitatem mala.
          (please add an English translation of this quotation)

      Declension

      Second-declension noun.

      singular plural
      nominative unguiculus unguiculī
      genitive unguiculī unguiculōrum
      dative unguiculō unguiculīs
      accusative unguiculum unguiculōs
      ablative unguiculō unguiculīs
      vocative unguicule unguiculī

      Derived terms

      Descendants

      • → English: unguiculus (learned)

      Further reading

      • “unguĭcŭlus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
      • “unguiculus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
      • “unguĭcŭlus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.