umutsuz

Turkish

Etymology

    From umut + -suz.

    Adjective

    umutsuz

    1. hopeless; desperate.

    Declension

    Predicative forms of umutsuz
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) umutsuzum umutsuz muyum?
    sen (you are) umutsuzsun umutsuz musun?
    o (he/she/it is) umutsuz / umutsuzdur umutsuz mu?
    biz (we are) umutsuzuz umutsuz muyuz?
    siz (you are) umutsuzsunuz umutsuz musunuz?
    onlar (they are) umutsuz(lar) umutsuz(lar) mı?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) umutsuzdum umutsuz muydum?
    sen (you were) umutsuzdun umutsuz muydun?
    o (he/she/it was) umutsuzdu umutsuz muydu?
    biz (we were) umutsuzduk umutsuz muyduk?
    siz (you were) umutsuzdunuz umutsuz muydunuz?
    onlar (they were) umutsuzdular umutsuz muydular?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) umutsuzmuşum umutsuz muymuşum?
    sen (you were) umutsuzmuşsun umutsuz muymuşsun?
    o (he/she/it was) umutsuzmuş umutsuz muymuş?
    biz (we were) umutsuzmuşuz umutsuz muymuşuz?
    siz (you were) umutsuzmuşsunuz umutsuz muymuşsunuz?
    onlar (they were) umutsuzmuşlar umutsuz muymuşlar?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) umutsuzsam umutsuz muysam?
    sen (if you) umutsuzsan umutsuz muysan?
    o (if he/she/it) umutsuzsa umutsuz muysa?
    biz (if we) umutsuzsak umutsuz muysak?
    siz (if you) umutsuzsanız umutsuz muysanız?
    onlar (if they) umutsuzsalar umutsuz muysalar?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    Synonyms

    Antonyms

    Derived terms