ümitli

Turkish

Etymology

    From ümit + -li.

    Adjective

    ümitli

    1. hopeful; feeling hope.

    Declension

    Predicative forms of ümitli
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) ümitliyim ümitli miyim?
    sen (you are) ümitlisin ümitli misin?
    o (he/she/it is) ümitli / ümitlidir ümitli mi?
    biz (we are) ümitliyiz ümitli miyiz?
    siz (you are) ümitlisiniz ümitli misiniz?
    onlar (they are) ümitli(ler) ümitli(ler) mi?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) ümitliydim ümitli miydim?
    sen (you were) ümitliydin ümitli miydin?
    o (he/she/it was) ümitliydi ümitli miydi?
    biz (we were) ümitliydik ümitli miydik?
    siz (you were) ümitliydiniz ümitli miydiniz?
    onlar (they were) ümitliydiler ümitli miydiler?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) ümitliymişim ümitli miymişim?
    sen (you were) ümitliymişsin ümitli miymişsin?
    o (he/she/it was) ümitliymiş ümitli miymiş?
    biz (we were) ümitliymişiz ümitli miymişiz?
    siz (you were) ümitliymişsiniz ümitli miymişsiniz?
    onlar (they were) ümitliymişler ümitli miymişler?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) ümitliysem ümitli miysem?
    sen (if you) ümitliysen ümitli miysen?
    o (if he/she/it) ümitliyse ümitli miyse?
    biz (if we) ümitliysek ümitli miysek?
    siz (if you) ümitliyseniz ümitli miyseniz?
    onlar (if they) ümitliyseler ümitli miyseler?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    Synonyms

    Antonyms

    Derived terms

    • ümitlilik