ufalca
Old Polish
Etymology
Etymology tree
Old Polish uchwalić, ufalić
Old Polish ufalca
From uchwalić, ufalić + -ca. First attested in 1448–1450.
Pronunciation
Noun
ufalca m animacy unattested
- (attested in Masovia, hapax legomenon) arbitrator; reconciler
- 1895 [1448–1450], Mikołaj Suled, edited by Franciszek Piekosiński, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich, Kodeks Świętosławów, Warka, page 3:
- Stroni, chczancz kv konczv zgodi […] przycz, w nas […] spvsczyli y poszlubyly, iako w iadnacza szlvbyonego, wfalcząn, skazacza y prziaczelskego vcladacza dayąncz […] naam […] mocz, abychom mogli […] na thi czlonki virzecz, vfalycz a skazacz, wgednacz a vrząndzicz
- [Strony, chcąc ku końcu zgody […] przyć, w nas […] spuściły i poślubiły jako w jadnacza ślubionego, w ufalcę!, skazacza i przyjacielskiego układacza dając […] nam […] moc, abychom mogli […] na ty członki wyrzec, ufalić a skazać, ujednać a urzędzić]
Usage notes
- Considered by some to be falca.
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | — | — |
| genitive | — | — |
| dative | — | — |
| accusative | ufalcę | — |
| instrumental | — | — |
| locative | — | — |
| vocative | — | — |
References
- S. Urbańczyk, editor (1985), “ufalca”, in Słownik staropolski (in Polish), volume 9, Wrocław, Warsaw, Kraków, Gdańsk, Łódź: Polish Academy of Sciences, page 276
- Bożena Sieradzka-Baziur, et al., editors (2011–2015), “(uchwalca) ufalca”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
- Bożena Sieradzka-Baziur, et al., editors (2011–2015), “(chwalca) falca”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
- Ewa Deptuchowa, et al., editors (2024), “(uchwalca) ufalca”, in Baza Leksykalna Średniowiecznej Polszczyzny [Lexical Base of Medieval Polish] (in Polish), Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk