uczesanie

Polish

Etymology

    From uczesać + -anie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /u.t͡ʂɛˈsa.ɲɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aɲɛ
    • Syllabification: u‧cze‧sa‧nie

    Noun

    uczesanie n

    1. haircut, hairstyle
      Synonyms: fryzura, koafiura

    Declension

    Declension of uczesanie
    singular plural
    nominative uczesanie uczesania
    genitive uczesania uczesań
    dative uczesaniu uczesaniom
    accusative uczesanie uczesania
    instrumental uczesaniem uczesaniami
    locative uczesaniu uczesaniach
    vocative uczesanie uczesania
    verb

    Noun

    uczesanie n

    1. verbal noun of uczesać

    Declension

    Declension of uczesanie
    singular
    nominative uczesanie
    genitive uczesania
    dative uczesaniu
    accusative uczesanie
    instrumental uczesaniem
    locative uczesaniu
    vocative uczesanie

    Further reading

    • “uczesanie”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “uczesanie”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)