uczeniec

Polish

Etymology

    From uczyć + -eniec.

    Pronunciation

    • IPA(key): /uˈt͡ʂɛ.ɲɛt͡s/
    • Rhymes: -ɛɲɛt͡s
    • Syllabification: u‧cze‧niec

    Noun

    uczeniec m pers

    1. (dated, now ironic) synonym of uczony (“scholar”)

    Declension

    Declension of uczeniec
    singular plural
    nominative uczeniec uczeńcy, uczeńce1
    genitive uczeńca uczeńców
    dative uczeńcowi uczeńcom
    accusative uczeńca uczeńców
    instrumental uczeńcem uczeńcami
    locative uczeńcu uczeńcach
    vocative uczeńcu uczeńcy

    1Deprecative.

    Further reading