tyczka

Polish

Etymology

    From tyka + -ka, or from tykać + -ka.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈtɘt͡ʂ.ka/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘt͡ʂka
    • Syllabification: tycz‧ka

    Noun

    tyczka f

    1. diminutive of tyka
    2. pole (implement used for pole vaulting)
    3. (Przemyśl, Rzeszów) red autumn apple
      Hypernym: jabłko

    Declension

    Declension of tyczka
    singular plural
    nominative tyczka tyczki
    genitive tyczki tyczek
    dative tyczce tyczkom
    accusative tyczkę tyczki
    instrumental tyczką tyczkami
    locative tyczce tyczkach
    vocative tyczko tyczki

    Derived terms

    adjective
    • tyczkarski

    Further reading

    • “tyczka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “tyczka”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Hieronim Łopaciński (1892), “tyczki”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 260