turp

See also: TURP

English

Noun

turp (plural turps)

  1. Clipping of turpentine.

Albanian

Etymology

From Latin turpis.

Noun

turp m

  1. shame

Declension

Declension of turp
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative turp turpi turpe turpet
accusative turpin
dative turpi turpit turpeve turpeve
ablative turpesh

Synonyms

Derived terms

Azerbaijani

Alternative forms

Etymology

    Inherited from Proto-Turkic *turp.

    Pronunciation

    • Audio (Baku):(file)

    Noun

    turp (definite accusative turpu, plural turplar)

    1. radish

    Declension

    Declension of turp
    singular plural
    nominative turpturplar
    definite accusative turputurpları
    dative turpaturplara
    locative turpdaturplarda
    ablative turpdanturplardan
    definite genitive turpunturpların
    Possessive forms of turp
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) turpum turplarım
    sənin (“your”) turpun turpların
    onun (“his/her/its”) turpu turpları
    bizim (“our”) turpumuz turplarımız
    sizin (“your”) turpunuz turplarınız
    onların (“their”) turpu or turpları turpları
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) turpumu turplarımı
    sənin (“your”) turpunu turplarını
    onun (“his/her/its”) turpunu turplarını
    bizim (“our”) turpumuzu turplarımızı
    sizin (“your”) turpunuzu turplarınızı
    onların (“their”) turpunu or turplarını turplarını
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) turpuma turplarıma
    sənin (“your”) turpuna turplarına
    onun (“his/her/its”) turpuna turplarına
    bizim (“our”) turpumuza turplarımıza
    sizin (“your”) turpunuza turplarınıza
    onların (“their”) turpuna or turplarına turplarına
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) turpumda turplarımda
    sənin (“your”) turpunda turplarında
    onun (“his/her/its”) turpunda turplarında
    bizim (“our”) turpumuzda turplarımızda
    sizin (“your”) turpunuzda turplarınızda
    onların (“their”) turpunda or turplarında turplarında
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) turpumdan turplarımdan
    sənin (“your”) turpundan turplarından
    onun (“his/her/its”) turpundan turplarından
    bizim (“our”) turpumuzdan turplarımızdan
    sizin (“your”) turpunuzdan turplarınızdan
    onların (“their”) turpundan or turplarından turplarından
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) turpumun turplarımın
    sənin (“your”) turpunun turplarının
    onun (“his/her/its”) turpunun turplarının
    bizim (“our”) turpumuzun turplarımızın
    sizin (“your”) turpunuzun turplarınızın
    onların (“their”) turpunun or turplarının turplarının

    Latvian

    Alternative forms

    Etymology

    From tur (“there”) +‎ -p.

    Pronunciation

    Adverb

    turp

    1. used to indicate an unnamed place relatively far from the speaker as the target of motion; there, to there, thither, to that place
      doties turp ― to go there
      turp un atpakaļ ― there and back
      šurp un turp ― here and there, hither and thither, to and fro
      Dima zināja alpu pļavu, kur riesta laikā pulcējās brieži, un devās turp ― Dima knew an alpine meadow where deer gather during the rut, and he went there
      “man liekas, ka būs pērkons; skaties turp” viņš rādīja uz dienvidrietumiem, kur tumši mākoņi karājās pār apvārsni ― “it seems to me that there will be thunder; look there” he pointed to the southwest, where dark clouds were hanging over the horizon
      Oļiņš, dzirdēdams sievu pa kambari kliedzam, gāja turpu raudzīt, kas tur esot par nelaimi ― Oļiņš, hearing (his) wife cry, went three to see what misfortune had happened

    Synonyms

    Antonyms

    Turkish

    turplar

    Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish طورپ (turp, “radish”), from Proto-Turkic *turp (“radish”). Analyzable as durmak + -ip, a suffix present in select words (see alp, çöp.)

    Cognate with Kyrgyz турп (turp, “radish”), Azerbaijani turp (“radish”), Turkmen turp (“radish”), etc. Compare also Hungarian torma (“horseradish”), Persian ترب (torob, “radish”), Turkic borrowings.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈtuɾp/
    • Hyphenation: turp

    Noun

    turp (definite accusative turpu, plural turplar)

    1. radish
      turp yemek ― to eat radish

    Declension

    Declension of turp
    singular plural
    nominative turp turplar
    definite accusative turpu turpları
    dative turpa turplara
    locative turpta turplarda
    ablative turptan turplardan
    genitive turpun turpların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular turpum turplarım
    2nd singular turpun turpların
    3rd singular turpu turpları
    1st plural turpumuz turplarımız
    2nd plural turpunuz turplarınız
    3rd plural turpları turpları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular turpumu turplarımı
    2nd singular turpunu turplarını
    3rd singular turpunu turplarını
    1st plural turpumuzu turplarımızı
    2nd plural turpunuzu turplarınızı
    3rd plural turplarını turplarını
    dative
    singular plural
    1st singular turpuma turplarıma
    2nd singular turpuna turplarına
    3rd singular turpuna turplarına
    1st plural turpumuza turplarımıza
    2nd plural turpunuza turplarınıza
    3rd plural turplarına turplarına
    locative
    singular plural
    1st singular turpumda turplarımda
    2nd singular turpunda turplarında
    3rd singular turpunda turplarında
    1st plural turpumuzda turplarımızda
    2nd plural turpunuzda turplarınızda
    3rd plural turplarında turplarında
    ablative
    singular plural
    1st singular turpumdan turplarımdan
    2nd singular turpundan turplarından
    3rd singular turpundan turplarından
    1st plural turpumuzdan turplarımızdan
    2nd plural turpunuzdan turplarınızdan
    3rd plural turplarından turplarından
    genitive
    singular plural
    1st singular turpumun turplarımın
    2nd singular turpunun turplarının
    3rd singular turpunun turplarının
    1st plural turpumuzun turplarımızın
    2nd plural turpunuzun turplarınızın
    3rd plural turplarının turplarının

    Derived terms

    Further reading