tunderje

Saterland Frisian

Alternative forms

  • tunnerje, tùnnerje

Etymology

From Tunder +‎ -je.

Verb

tunderje

  1. to burn intensely

Conjugation

Conjugation of tunderje (weak type 2)
grúundfoarme tunderje
infinitive tou tunderjen
present past
singular iek tunderje tunderede
du tunderest tunderedest
hie/ju/dät tunderet tunderede
plural tunderje tundereden
imperative
singular tunder
plural tunderjet
present past
participle tunderjend tundered
auxiliary verb — häbe