tuairteáil

Irish

Etymology

From tuairt (“a thud, crash”) +‎ -áil.

Pronunciation

  • (Munster) IPA(key): /t̪ˠuəɾˠˈtʲɑːlʲ/
  • (Connacht) IPA(key): /ˈt̪ˠuəɾˠtʲɑːlʲ/
  • (Ulster) IPA(key): /ˈt̪ˠuəɾˠtʲælʲ/

Verb

tuairteáil (present analytic tuairteálann, future analytic tuairteálfaidh, verbal noun tuairteáil, past participle tuairteáilte)

  1. to bump into, crash (e.g. a car, an application, a computer etc.)
    Thuairteáil an comhad inrite.
    The executable crashed.

Conjugation

Conjugation of tuairteáil (first conjugation – B)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present tuairteálaim tuairteálann tú;
tuairteálair†
tuairteálann sé, sí tuairteálaimid; tuairteálann muid tuairteálann sibh tuairteálann siad;
tuairteálaid†
a thuairteálann; a thuairteálas tuairteáiltear
past thuairteáil mé; thuairteálas thuairteáil tú; thuairteálais thuairteáil sé, sí thuairteálamar; thuairteáil muid thuairteáil sibh; thuairteálabhair thuairteáil siad; thuairteáladar a thuairteáil tuairteáladh
past habitual thuairteálainn /
tuairteálainn‡
thuairteáilteá /
tuairteáilteá‡
thuairteáladh sé, sí /
tuairteáladh sé, sí‡
thuairteálaimis; thuairteáladh muid /
tuairteáladh muid‡
thuairteáladh sibh /
tuairteáladh sibh‡
thuairteálaidís; thuairteáladh siad /
tuairteálaidís‡; tuairteáladh siad‡
a thuairteáladh thuairteáiltí /
tuairteáiltí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future tuairteálfaidh mé;
tuairteálfad
tuairteálfaidh tú;
tuairteálfair†
tuairteálfaidh sé, sí tuairteálfaimid;
tuairteálfaidh muid
tuairteálfaidh sibh tuairteálfaidh siad;
tuairteálfaid†
a thuairteálfaidh; a thuairteálfas tuairteálfar
conditional thuairteálfainn /
tuairteálfainn‡
thuairteálfá /
tuairteálfá‡
thuairteálfadh sé, sí /
tuairteálfadh sé, sí‡
thuairteálfaimis; thuairteálfadh muid /
tuairteálfaimis‡; tuairteálfadh muid‡
thuairteálfadh sibh /
tuairteálfadh sibh‡
thuairteálfaidís; thuairteálfadh siad /
tuairteálfaidís‡; tuairteálfadh siad‡
a thuairteálfadh thuairteálfaí /
tuairteálfaí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go dtuairteála mé;
go dtuairteálad†
go dtuairteála tú;
go dtuairteálair†
go dtuairteála sé, sí go dtuairteálaimid;
go dtuairteála muid
go dtuairteála sibh go dtuairteála siad;
go dtuairteálaid†
— go dtuairteáiltear
past dá dtuairteálainn dá dtuairteáilteá dá dtuairteáladh sé, sí dá dtuairteálaimis;
dá dtuairteáladh muid
dá dtuairteáladh sibh dá dtuairteálaidís;
dá dtuairteáladh siad
— dá dtuairteáiltí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— tuairteálaim tuairteáil tuairteáladh sé, sí tuairteálaimis tuairteálaigí;
tuairteálaidh†
tuairteálaidís — tuairteáiltear
past participle tuairteáilte
verbal noun tuairteáil

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of tuairteáil
radical lenition eclipsis
tuairteáil thuairteáil dtuairteáil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1927), “tuairteáil”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 1264; reprinted with additions 1996, →ISBN
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “tuairteáil”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN
  • de Bhaldraithe, Tomás (1959), “tuairteáil”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
  • “tuairteáil”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026