tronu

Asturian

Etymology

Borrowed from Latin thronus.

Noun

tronu m (plural tronos)

  1. throne

Basque

Etymology

    Borrowed from Spanish trono.

    Pronunciation

    • IPA(key): /tronu/ [t̪ro.nu]
    • Rhymes: -onu, -u
    • Hyphenation: tro‧nu

    Noun

    tronu inan

    1. throne

    Declension

    Declension of tronu (inan V-stem)
    indefinite singular plural proximal plural
    absolutive tronu tronua tronuak tronuok
    ergative tronuk tronuak tronuek tronuok
    dative tronuri tronuari tronuei tronuoi
    genitive tronuren tronuaren tronuen tronuon
    comitative tronurekin tronuarekin tronuekin tronuokin
    causative tronurengatik tronuarengatik tronuengatik tronuongatik
    benefactive tronurentzat tronuarentzat tronuentzat tronuontzat
    instrumental tronuz tronuaz tronuez tronuotaz
    inessive tronutan tronuan tronuetan tronuotan
    locative tronutako tronuko tronuetako tronuotako
    allative tronutara tronura tronuetara tronuotara
    terminative tronutaraino tronuraino tronuetaraino tronuotaraino
    directive tronutarantz tronurantz tronuetarantz tronuotarantz
    destinative tronutarako tronurako tronuetarako tronuotarako
    ablative tronutatik tronutik tronuetatik tronuotatik
    partitive tronurik — — —
    prolative tronutzat — — —

    Derived terms

    • tronugabetu (“to dethrone”)
    • tronugabetze
    • tronurapen
    • tronuratu
    • tronuratze

    Further reading

    • “tronu”, in Euskaltzaindiaren Hiztegia [Dictionary of the Basque Academy] (in Basque), Euskaltzaindia [Royal Academy of the Basque Language]
    • “tronu”, in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], Euskaltzaindia, 1987–2005

    Corsican

    Noun

    tronu m (plural troni)

    1. throne

    Further reading

    • “tronu”, in INFCOR: Banca di dati di a lingua corsa [Database of the Corsican language], 1999-

    Polish

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈtrɔ.nu/
    • Rhymes: -ɔnu
    • Syllabification: tro‧nu

    Noun

    tronu

    1. genitive singular of tron

    Sicilian

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈʈɽɔ.nu/, [ˈʈɽɔ.nʊ]
    • Hyphenation: trò‧nu

    Etymology 1

    Possibly from Late Latin or Vulgar Latin *tronus, from the epenthesis of Latin tonus – itself figuratively derived from Ancient Greek τόνος (tónos) – with the elision of tonitrus > *tron(it)u(s). Cognate with Occitan tron, Portuguese trom, Catalan tro, Spanish trueno, obsolete/regional Italian trono~truono.

    Noun

    tronu m (plural trona)

    1. thunder
    2. (idiomatic) a fart
      Synonyms: pìditu, sunettu
    Derived terms
    • ntrunari
    • ntrunatu
    • trunari
    • trunijari
    • trunijatu
    • fùrmini
    • lampu
    • nèvula
    • sajitta
    • stunari
    • stunatu

    Etymology 2

    Borrowed from Latin thronus, from Ancient Greek θρόνος (thrónos, “seat, throne”).

    Noun

    tronu m (plural trona)

    1. throne
      U tronu dî spati ― The Game of Thrones