tritavus

Latin

Alternative forms

Etymology

    From tri- + avus. (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium. Particularly: “from an ordinal? see also alt forms”)

    Pronunciation

    Noun

    tritavus m (genitive tritavī, feminine tritavia); second declension

    1. great-great-great-great-grandfather
      • c. 197 BCE, Plautus, Persa 1.2.3–7:
        Nam numquam quisquam meorum maiorum fuit,
        quin parasitando paverint ventres suos:
        pater, avos, proavos, abavos, atavos, tritavos
        quasi mures semper edere alienum cibum,
        neque edacitate eos quisquam poterat vincere; […]
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Second-declension noun (alternative genitive plural in -um).

    Further reading