treascair

Irish

Etymology

From Middle Irish trescraid, trascraid, tascraid, from Old Irish do·scara (prototonic ·tascra).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈtʲɾʲasˠkəɾʲ/

Verb

treascair (present analytic treascraíonn, future analytic treascróidh, verbal noun treascairt, past participle treascartha)

  1. (transitive) fell
    1. knock down
    2. overthrow (of government)
    3. vanquish

Conjugation

Conjugation of treascair (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present treascaím treascaíonn tú;
treascaír†
treascaíonn sé, sí treascaímid;
treascaíonn muid
treascaíonn sibh treascaíonn siad;
treascaíd†
a threascaíonn; a threascaíos treascaítear
past threascair mé; threascaíos threascair tú; threascaís threascair sé, sí threascaíomar; threascair muid threascair sibh; threascaíobhair threascair siad; threascaíodar a threascair treascaíodh
past habitual threascaínn /
treascaínn‡
threascaíteá /
treascaíteá‡
threascaíodh sé, sí /
treascaíodh sé, sí‡
threascaímis; threascaíodh muid /
treascaímis‡; treascaíodh muid‡
threascaíodh sibh /
treascaíodh sibh‡
threascaídís; threascaíodh /
treascaídís‡; treascaíodh siad‡
a threascaíodh threascaítí /
treascaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future treascóidh mé;
treascód;
treascóchaidh mé†
treascóidh tú;
treascóir†;
treascóchaidh tú†
treascóidh sé, sí;
treascóchaidh sé, sí†
treascóimid;
treascóidh muid;
treascóchaimid†;
treascóchaidh muid†
treascóidh sibh;
treascóchaidh sibh†
treascóidh siad;
treascóid†;
treascóchaidh siad†
a threascóidh; a threascós; a threascóchaidh†; a threascóchas† treascófar; treascóchar†
conditional threascóinn; threascóchainn† /
treascóinn‡; treascóchainn†‡
threascófá; threascóchthᆠ/
treascófá‡; treascóchthᆇ
threascódh sé, sí; threascóchadh sé, s토/
treascódh sé, sí‡; treascóchadh sé, s톇
threascóimis; threascódh muid; threascóchaimis†; threascóchadh muid† /
treascóimis‡; treascódh muid‡; treascóchaimis†‡; treascóchadh muid†‡
threascódh sibh; threascóchadh sibh† /
treascódh sibh‡; treascóchadh sibh†‡
threascóidís; threascódh siad; threascóchaidís†; threascóchadh siad† /
treascóidís‡; treascódh siad‡; treascóchaidís†‡; treascóchadh siad†‡
a threascódh; a threascóchadh† threascófaí; threascóchtha토/
treascófaí‡; treascóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go dtreascaí mé;
go dtreascaíod†
go dtreascaí tú;
go dtreascaír†
go dtreascaí sé, sí go dtreascaímid;
go dtreascaí muid
go dtreascaí sibh go dtreascaí siad;
go dtreascaíd†
— go dtreascaítear
past dá dtreascaínn dá dtreascaíteá dá dtreascaíodh sé, sí dá dtreascaímis;
dá dtreascaíodh muid
dá dtreascaíodh sibh dá dtreascaídís;
dá dtreascaíodh siad
— dá dtreascaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— treascaím treascair treascaíodh sé, sí treascaímis treascaígí;
treascaídh†
treascaídís — treascaítear
past participle treascartha
verbal noun treascairt

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of treascair
radical lenition eclipsis
treascair threascair dtreascair

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading