treabh

Irish

Pronunciation

Etymology 1

    From Old Irish treb (“farm, homestead”).[1] Cognate to Welsh tref (“town; home”). The meaning “tribe” is perhaps due to influence from Latin tribus.

    Noun

    treabh f (genitive singular treibhe, nominative plural treibheanna)

    1. house, homestead, farmstead
    2. household, family; tribe, race
    Declension
    Declension of treabh (second declension)
    bare forms
    singular plural
    nominative treabh treibheanna
    vocative a threabh a threibheanna
    genitive treibhe treibheanna
    dative treabh treibheanna
    forms with the definite article
    singular plural
    nominative an treabh na treibheanna
    genitive na treibhe na dtreibheanna
    dative leis an treabh
    don treabh
    leis na treibheanna
    • treabhchas

    Etymology 2

      From Old Irish trebaid (“to inhabit, plough”), from treb (“house, farm, homestead”).

      Verb

      treabh (present analytic treabhann, future analytic treabhfaidh, verbal noun treabhadh, past participle treafa)

      1. (ambitransitive) to plough, to plough through
      Conjugation
      Conjugation of treabh (first conjugation – A)
      indicative singular plural direct relative autonomous
      first second third first second third
      present treabhaim treabhann tú;
      treabhair†
      treabhann sé, sí treabhaimid; treabhann muid treabhann sibh treabhann siad;
      treabhaid†
      a threabhann; a threabhas treabhtar
      past threabh mé; threabhas threabh tú; threabhais threabh sé, sí threabhamar; threabh muid threabh sibh; threabhabhair threabh siad; threabhadar a threabh treabhadh
      past habitual threabhainn /
      treabhainn‡
      threabhtá /
      treabhtá‡
      threabhadh sé, sí /
      treabhadh sé, sí‡
      threabhaimis; threabhadh muid /
      treabhaimis‡; treabhadh muid‡
      threabhadh sibh /
      treabhadh sibh‡
      threabhaidís; threabhadh siad /
      treabhaidís‡; treabhadh siad‡
      a threabhadh threabhtaí /
      treabhtaí‡
      singular plural direct relative autonomous
      first second third first second third
      future treabhfaidh mé;
      treabhfad
      treabhfaidh tú;
      treabhfair†
      treabhfaidh sé, sí treabhfaimid;
      treabhfaidh muid
      treabhfaidh sibh treabhfaidh siad;
      treabhfaid†
      a threabhfaidh; a threabhfas treabhfar
      conditional threabhfainn /
      treabhfainn‡
      threabhfá /
      treabhfá‡
      threabhfadh sé, sí /
      treabhfadh sé, sí‡
      threabhfaimis; threabhfadh muid /
      treabhfaimis‡; treabhfadh muid‡
      threabhfadh sibh /
      treabhfadh sibh‡
      threabhfaidís; threabhfadh siad /
      treabhfaidís‡; treabhfadh siad‡
      a threabhfadh threabhfaí /
      treabhfaí‡
      subjunctive singular plural direct relative autonomous
      first second third first second third
      present go dtreabha mé;
      go dtreabhad†
      go dtreabha tú;
      go dtreabhair†
      go dtreabha sé, sí go dtreabhaimid;
      go dtreabha muid
      go dtreabha sibh go dtreabha siad;
      go dtreabhaid†
      — go dtreabhtar
      past dá dtreabhainn dá dtreabhtá dá dtreabhadh sé, sí dá dtreabhaimis;
      dá dtreabhadh muid
      dá dtreabhadh sibh dá dtreabhaidís;
      dá dtreabhadh siad
      — dá dtreabhtaí
      imperative singular plural direct relative autonomous
      first second third first second third
      — treabhaim treabh treabhadh sé, sí treabhaimis treabhaigí;
      treabhaidh†
      treabhaidís — treabhtar
      past participle treafa
      verbal noun treabhadh

      † archaic or dialect form
      ‡ dependent form

      Derived terms
      • treabhaire

      Mutation

      Mutated forms of treabh
      radical lenition eclipsis
      treabh threabh dtreabh

      Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
      All possible mutated forms are displayed for convenience.

      References

      1. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “treb”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language

      Further reading

      • Dinneen, Patrick S. (1927), “treaḃ”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 1243; reprinted with additions 1996, →ISBN
      • Dinneen, Patrick S. (1927), “treaḃaim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 1244; reprinted with additions 1996, →ISBN
      • Ó Dónaill, Niall (1977), “treabh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN

      Scottish Gaelic

      Pronunciation

      • IPA(key): /t̪ʰɾo/

      Etymology 1

        From Old Irish treb (“farm, homestead”).[1] Cognate with Welsh tref (“town; home”).

        Noun

        treabh m (genitive singular treibh, nominative plural treabhan)

        1. farming village

        Etymology 2

          From Old Irish trebaid (“to inhabit, plough”), from treb (“house, farm, homestead”).

          Verb

          treabh (past threabh, future treabhaidh, verbal noun treabhadh, past participle treabhta)

          1. to plough, to plough through
          Conjugation
          Conjugation of treabh (regular)
          indicative independent dependent
          personal impersonal personal impersonal
          past threabh threabhadh threabh threabhadh
          future treabhaidh treabhar
          treabhtar
          treabh treabhar
          treabhtar
          relative future threabhas threabhar — —
          conditional independent dependent
          personal impersonal personal impersonal
          first person singular threabhainn threabhtadh
          threabhaist1
          threabhaiste1
          treabhainn treabhtadh
          treabhaist1
          treabhaiste1
          first person plural threabhamaid
          threabhadh sinn
          treabhamaid
          treabhadh sinn
          second/third person threabhadh treabhadh
          imperative independent
          singular plural impersonal
          first person treabham treabhamaid treabhar
          treabhtar
          second person treabh treabhaibh
          third person treabhadh
          past participle treabhta
          verbal noun treabhadh

          1. Lewis dialect form

          Derived terms
          • dubh-threabha (“mole”)
          • treabhach
          • treabhachail
          • treabhachas
          • treabhachd
          • treabhadair
          • treabhagan
          • treabhaiche
          • treabhaidh
          • treabhair

          Mutation

          Mutation of treabh
          radical lenition
          treabh threabh

          Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Scottish Gaelic.
          All possible mutated forms are displayed for convenience.

          References

          1. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “treb”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language

          Further reading

          • Edward Dwelly (1911), “treabh”, in Faclair Gàidhlig gu Beurla le Dealbhan [The Illustrated Gaelic–English Dictionary], 10th edition, Edinburgh: Birlinn Limited, →ISBN
          • MacBain, Alexander; Mackay, Eneas (1911), “treabh”, in An Etymological Dictionary of the Gaelic Language‎[1], Stirling, →ISBN