træfning

Danish

Etymology

From træffe +‎ -ning.

Noun

træfning c (singular definite træfningen, plural indefinite træfninger)

  1. clash, encounter, skirmish, engagement
  2. impact

Declension

Declension of træfning
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative træfning træfningen træfninger træfningerne
genitive træfnings træfningens træfningers træfningernes

References