tirowiec

Polish

Etymology

    From tir + -owiec.

    Pronunciation

    • IPA(key): /tiˈrɔ.vjɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvjɛt͡s
    • Syllabification: ti‧ro‧wiec

    Noun

    tirowiec m pers

    1. (colloquial) lorry driver, teamster, trucker
      Hypernym: kierowca

    Declension

    Declension of tirowiec
    singular plural
    nominative tirowiec tirowcy, tirowce1
    genitive tirowca tirowców
    dative tirowcowi tirowcom
    accusative tirowca tirowców
    instrumental tirowcem tirowcami
    locative tirowcu tirowcach
    vocative tirowcu, tirowcze tirowcy

    1Deprecative.

    adjectives
    • tirowy

    Further reading

    • “tirowiec”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “tirowiec”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • tirowiec in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego