tiran

See also: тиран and Tiran

Asturian

Verb

tiran

  1. third-person plural present subjunctive of tirar

Dutch

Etymology

From Latin tyrannus (“monarch, ruler; tyrant”), itself from Ancient Greek τύραννος (túrannos, “tyrant”). The sense "tyrant flycatcher" corresponds to the taxonomic family name, taxonomic name Tyrannidae; more at tyrant flycatcher.

Pronunciation

  • (NL):(file)

Noun

tiran m (plural tirannen, diminutive tirannetje n)

  1. (historical) tyrant, absolute ruler of an Ancient polis
    Synonym: tyrannos
  2. (common usage) tyrant, despotic ruler
    Synonyms: despoot, dwingeland
    Tirannen van Caligula tot Ceaucescu hebben grillen, wreedheid en grootheidswaan gemeen
    Tyrants from Caligula to Ceaucescu have whims, cruelty and megalomania in common
  3. (figuratively) any oppressive, bossy or dictatorial person
    Synonym: dwingeland
  4. a tyrant flycatcher, any bird of the family Tyrannidae
    Hyponym: koningstiran

Derived terms

Descendants

  • → Indonesian: tiran

Anagrams

Galician

Verb

tiran

  1. third-person plural present indicative of tirar

Indonesian

Etymology

Borrowed from Dutch tiran, from Latin tyrannus (“monarch, ruler; tyrant”), from Ancient Greek τύραννος (túrannos, “tyrant”).

Pronunciation

Noun

tiran (plural tiran-tiran or para tiran)

  1. (politics) tyrant

Further reading

Italian

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈti.ran/
  • Rhymes: -iran
  • Hyphenation: tì‧ran

Verb

tiran

  1. apocopic form of tirano

Kavalan

Noun

tiran

  1. bedbug

Romanian

Etymology

From Ancient Greek τύραννος (túrannos, “tyrant”), through French tyran or Russian тира́н (tirán).

Pronunciation

  • IPA(key): [tiˈran]

Noun

tiran m (plural tirani, feminine equivalent tirană)

  1. tyrant

Declension

singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative-accusative tiran tiranul tirani tiranii
genitive-dative tiran tiranului tirani tiranilor
vocative tiranule tiranilor

Derived terms

Spanish

Verb

tiran

  1. third-person plural present indicative of tirar

Teshenawa

Noun

tiran

  1. nose

References

  • Russell G. Schuh, Shira, Teshena, Auyo: Hausa's (former) eastern neighbors (2001), in SUGIA, Sprache und Geschichte in Afrika, page 432: Teshena I tiran, Teshena II tinin

Turkish

Etymology

    Borrowed from French tyran.

    Pronunciation

    • IPA(key): /tiˈɾan/
    • Hyphenation: ti‧ran.

    Noun

    tiran (definite accusative tiranı, plural tiranlar)

    1. tyrant
      Synonyms: despot, zorba

    Declension

    Declension of tiran
    singular plural
    nominative tiran tiranlar
    definite accusative tiranı tiranları
    dative tirana tiranlara
    locative tiranda tiranlarda
    ablative tirandan tiranlardan
    genitive tiranın tiranların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular tiranım tiranlarım
    2nd singular tiranın tiranların
    3rd singular tiranı tiranları
    1st plural tiranımız tiranlarımız
    2nd plural tiranınız tiranlarınız
    3rd plural tiranları tiranları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular tiranımı tiranlarımı
    2nd singular tiranını tiranlarını
    3rd singular tiranını tiranlarını
    1st plural tiranımızı tiranlarımızı
    2nd plural tiranınızı tiranlarınızı
    3rd plural tiranlarını tiranlarını
    dative
    singular plural
    1st singular tiranıma tiranlarıma
    2nd singular tiranına tiranlarına
    3rd singular tiranına tiranlarına
    1st plural tiranımıza tiranlarımıza
    2nd plural tiranınıza tiranlarınıza
    3rd plural tiranlarına tiranlarına
    locative
    singular plural
    1st singular tiranımda tiranlarımda
    2nd singular tiranında tiranlarında
    3rd singular tiranında tiranlarında
    1st plural tiranımızda tiranlarımızda
    2nd plural tiranınızda tiranlarınızda
    3rd plural tiranlarında tiranlarında
    ablative
    singular plural
    1st singular tiranımdan tiranlarımdan
    2nd singular tiranından tiranlarından
    3rd singular tiranından tiranlarından
    1st plural tiranımızdan tiranlarımızdan
    2nd plural tiranınızdan tiranlarınızdan
    3rd plural tiranlarından tiranlarından
    genitive
    singular plural
    1st singular tiranımın tiranlarımın
    2nd singular tiranının tiranlarının
    3rd singular tiranının tiranlarının
    1st plural tiranımızın tiranlarımızın
    2nd plural tiranınızın tiranlarınızın
    3rd plural tiranlarının tiranlarının
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular tiranım tiranlarım
    2nd singular tiransın tiranlarsın
    3rd singular tiran
    tirandır
    tiranlar
    tiranlardır
    1st plural tiranız tiranlarız
    2nd plural tiransınız tiranlarsınız
    3rd plural tiranlar tiranlardır

    Derived terms

    • tiranlık

    Further reading