tiúin

Irish

Etymology

Borrowed from English tune.

Noun

tiúin f (genitive singular tiúine, nominative plural tiúineanna)

  1. tune

Declension

Declension of tiúin (second declension)
bare forms
singular plural
nominative tiúin tiúineanna
vocative a thiúin a thiúineanna
genitive tiúine tiúineanna
dative tiúin tiúineanna
forms with the definite article
singular plural
nominative an tiúin na tiúineanna
genitive na tiúine na dtiúineanna
dative leis an tiúin
don tiúin
leis na tiúineanna

Verb

tiúin (present analytic túnann, future analytic túnfaidh, verbal noun túnadh, past participle túnta)

  1. (ambitransitive) tune

Conjugation

Conjugation of tiúin (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present tiúnaim tiúnann tú;
tiúnair†
tiúnann sé, sí tiúnaimid; tiúnann muid tiúnann sibh tiúnann siad;
tiúnaid†
a thiúnann; a thiúnas tiúntar
past thiúin mé; thiúnas thiúin tú; thiúnais thiúin sé, sí thiúnamar; thiúin muid thiúin sibh; thiúnabhair thiúin siad; thiúnadar a thiúin tiúnadh
past habitual thiúnainn /
tiúnainn‡
thiúntá /
tiúntá‡
thiúnadh sé, sí /
tiúnadh sé, sí‡
thiúnaimis; thiúnadh muid /
tiúnaimis‡; tiúnadh muid‡
thiúnadh sibh /
tiúnadh sibh‡
thiúnaidís; thiúnadh siad /
tiúnaidís‡; tiúnadh siad‡
a thiúnadh thiúntaí /
tiúntaí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future tiúnfaidh mé;
tiúnfad
tiúnfaidh tú;
tiúnfair†
tiúnfaidh sé, sí tiúnfaimid;
tiúnfaidh muid
tiúnfaidh sibh tiúnfaidh siad;
tiúnfaid†
a thiúnfaidh; a thiúnfas tiúnfar
conditional thiúnfainn /
tiúnfainn‡
thiúnfá /
tiúnfá‡
thiúnfadh sé, sí /
tiúnfadh sé, sí‡
thiúnfaimis; thiúnfadh muid /
tiúnfaimis‡; tiúnfadh muid‡
thiúnfadh sibh /
tiúnfadh sibh‡
thiúnfaidís; thiúnfadh siad /
tiúnfaidís‡; tiúnfadh siad‡
a thiúnfadh thiúnfaí /
tiúnfaí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go dtiúna mé;
go dtiúnad†
go dtiúna tú;
go dtiúnair†
go dtiúna sé, sí go dtiúnaimid;
go dtiúna muid
go dtiúna sibh go dtiúna siad;
go dtiúnaid†
— go dtiúntar
past dá dtiúnainn dá dtiúntá dá dtiúnadh sé, sí dá dtiúnaimis;
dá dtiúnadh muid
dá dtiúnadh sibh dá dtiúnaidís;
dá dtiúnadh siad
— dá dtiúntaí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— tiúnaim tiúin tiúnadh sé, sí tiúnaimis tiúnaigí;
tiúnaidh†
tiúnaidís — tiúntar
past participle tiúnta
verbal noun tiúnadh

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of tiúin
radical lenition eclipsis
tiúin thiúin dtiúin

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading