tentacularis

Latin

Etymology

    From tentāculum + -āris.

    Pronunciation

    Adjective

    tentāculāris (neuter tentāculāre); third-declension two-termination adjective

    1. (New Latin, zoology) tentacular
      • 1843, Anders Sandøe Ørsted, Annulatorum danicorum conspectus, page 15:
        Corpore 5" longo , 2" lato cylindrico ferrugineo nitido, segmentis 200 longitudine 1⁄3 corporis latitudinem æquantibus, capite conico absque appendicibus tentacularibus (Fig. 1) segmentis duobus postoccipitalibus ferme ejusdem longitudinis ac ceteris, pinnis parvulis bifidis (Fig. 2), aciculis binis, setis 20—22 subulatis infractis.
        Body 5" long, 2" wide, cylindrical, shiny, rusty, with 200 segments equal to 1⁄3 of the body width, conical head without tentacular appendages (Fig. 1), two postoccipital segments of about the same length as the others, small bifid fins (Fig. 2), two acuminates, 20-22 subulate, infraposed setae.

    Declension

    Third-declension two-termination adjective.

    singular plural
    masc./fem. neuter masc./fem. neuter
    nominative tentāculāris tentāculāre tentāculārēs tentāculāria
    genitive tentāculāris tentāculārium
    dative tentāculārī tentāculāribus
    accusative tentāculārem tentāculāre tentāculārīs
    tentāculārēs
    tentāculāria
    ablative tentāculārī tentāculāribus
    vocative tentāculāris tentāculāre tentāculārēs tentāculāria

    Descendants

    • → English: tentacular