tanat

See also: Tanat

Romanian

Etymology

    Borrowed from French tanate.

    Noun

    tanat m (plural tanați)

    1. tanate

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative tanat tanatul tanați tanații
    genitive-dative tanat tanatului tanați tanaților
    vocative tanatule tanaților

    Swedish

    Verb

    tanat

    1. supine of tana