taitin

Irish

Alternative forms

Etymology

From Middle Irish taitnid, from Old Irish do·aitni.

Pronunciation

  • (Ulster) IPA(key): /ˈt̪ˠætʲiːnʲ/[1] (as if spelled taitín)

Verb

taitin (present analytic taitníonn, future analytic taitneoidh, verbal noun taitneamh, past participle taitnithe)

  1. to shine

Conjugation

Conjugation of taitin (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present taitním taitníonn tú;
taitnír†
taitníonn sé, sí taitnímid;
taitníonn muid
taitníonn sibh taitníonn siad;
taitníd†
a thaitníonn; a thaitníos taitnítear
past thaitin mé; thaitníos thaitin tú; thaitnís thaitin sé, sí thaitníomar; thaitin muid thaitin sibh; thaitníobhair thaitin siad; thaitníodar a thaitin taitníodh
past habitual thaitnínn /
taitnínn‡
thaitníteá /
taitníteá‡
thaitníodh sé, sí /
taitníodh sé, sí‡
thaitnímis; thaitníodh muid /
taitnímis‡; taitníodh muid‡
thaitníodh sibh /
taitníodh sibh‡
thaitnídís; thaitníodh /
taitnídís‡; taitníodh siad‡
a thaitníodh thaitnítí /
taitnítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future taitneoidh mé;
taitneod;
taitneochaidh mé†
taitneoidh tú;
taitneoir†;
taitneochaidh tú†
taitneoidh sé, sí;
taitneochaidh sé, sí†
taitneoimid;
taitneoidh muid;
taitneochaimid†;
taitneochaidh muid†
taitneoidh sibh;
taitneochaidh sibh†
taitneoidh siad;
taitneoid†;
taitneochaidh siad†
a thaitneoidh; a thaitneos; a thaitneochaidh†; a thaitneochas† taitneofar; taitneochar†
conditional thaitneoinn; thaitneochainn† /
taitneoinn‡; taitneochainn†‡
thaitneofá; thaitneochthᆠ/
taitneofá‡; taitneochthᆇ
thaitneodh sé, sí; thaitneochadh sé, s토/
taitneodh sé, sí‡; taitneochadh sé, s톇
thaitneoimis; thaitneodh muid; thaitneochaimis†; thaitneochadh muid† /
taitneoimis‡; taitneodh muid‡; taitneochaimis†‡; taitneochadh muid†‡
thaitneodh sibh; thaitneochadh sibh† /
taitneodh sibh‡; taitneochadh sibh†‡
thaitneoidís; thaitneodh siad; thaitneochaidís†; thaitneochadh siad† /
taitneoidís‡; taitneodh siad‡; taitneochaidís†‡; taitneochadh siad†‡
a thaitneodh; a thaitneochadh† thaitneofaí; thaitneochtha토/
taitneofaí‡; taitneochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go dtaitní mé;
go dtaitníod†
go dtaitní tú;
go dtaitnír†
go dtaitní sé, sí go dtaitnímid;
go dtaitní muid
go dtaitní sibh go dtaitní siad;
go dtaitníd†
— go dtaitnítear
past dá dtaitnínn dá dtaitníteá dá dtaitníodh sé, sí dá dtaitnímis;
dá dtaitníodh muid
dá dtaitníodh sibh dá dtaitnídís;
dá dtaitníodh siad
— dá dtaitnítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— taitním taitin taitníodh sé, sí taitnímis taitnígí;
taitnídh†
taitnídís — taitnítear
past participle taitnithe
verbal noun taitneamh

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Derived terms

Mutation

Mutated forms of taitin
radical lenition eclipsis
taitin thaitin dtaitin

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, § 256, page 92