taifigh

Irish

Etymology

From Old Irish taithmigid,[1] from taithmech.

Pronunciation

Verb

taifigh (present analytic taifíonn, future analytic taifeoidh, verbal noun taifeach, past participle taifithe)

  1. to analyze

Conjugation

Conjugation of taifigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present taifím taifíonn tú;
taifír†
taifíonn sé, sí taifímid;
taifíonn muid
taifíonn sibh taifíonn siad;
taifíd†
a thaifíonn; a thaifíos taifítear
past thaifigh mé; thaifíos thaifigh tú; thaifís thaifigh sé, sí thaifíomar; thaifigh muid thaifigh sibh; thaifíobhair thaifigh siad; thaifíodar a thaifigh taifíodh
past habitual thaifínn /
taifínn‡
thaifíteá /
taifíteá‡
thaifíodh sé, sí /
taifíodh sé, sí‡
thaifímis; thaifíodh muid /
taifímis‡; taifíodh muid‡
thaifíodh sibh /
taifíodh sibh‡
thaifídís; thaifíodh /
taifídís‡; taifíodh siad‡
a thaifíodh thaifítí /
taifítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future taifeoidh mé;
taifeod;
taifeochaidh mé†
taifeoidh tú;
taifeoir†;
taifeochaidh tú†
taifeoidh sé, sí;
taifeochaidh sé, sí†
taifeoimid;
taifeoidh muid;
taifeochaimid†;
taifeochaidh muid†
taifeoidh sibh;
taifeochaidh sibh†
taifeoidh siad;
taifeoid†;
taifeochaidh siad†
a thaifeoidh; a thaifeos; a thaifeochaidh†; a thaifeochas† taifeofar; taifeochar†
conditional thaifeoinn; thaifeochainn† /
taifeoinn‡; taifeochainn†‡
thaifeofá; thaifeochthᆠ/
taifeofá‡; taifeochthᆇ
thaifeodh sé, sí; thaifeochadh sé, s토/
taifeodh sé, sí‡; taifeochadh sé, s톇
thaifeoimis; thaifeodh muid; thaifeochaimis†; thaifeochadh muid† /
taifeoimis‡; taifeodh muid‡; taifeochaimis†‡; taifeochadh muid†‡
thaifeodh sibh; thaifeochadh sibh† /
taifeodh sibh‡; taifeochadh sibh†‡
thaifeoidís; thaifeodh siad; thaifeochaidís†; thaifeochadh siad† /
taifeoidís‡; taifeodh siad‡; taifeochaidís†‡; taifeochadh siad†‡
a thaifeodh; a thaifeochadh† thaifeofaí; thaifeochtha토/
taifeofaí‡; taifeochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go dtaifí mé;
go dtaifíod†
go dtaifí tú;
go dtaifír†
go dtaifí sé, sí go dtaifímid;
go dtaifí muid
go dtaifí sibh go dtaifí siad;
go dtaifíd†
— go dtaifítear
past dá dtaifínn dá dtaifíteá dá dtaifíodh sé, sí dá dtaifímis;
dá dtaifíodh muid
dá dtaifíodh sibh dá dtaifídís;
dá dtaifíodh siad
— dá dtaifítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— taifím taifigh taifíodh sé, sí taifímis taifígí;
taifídh†
taifídís — taifítear
past participle taifithe
verbal noun taifeach

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of taifigh
radical lenition eclipsis
taifigh thaifigh dtaifigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “taithmigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1927), “taiṫḃiġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 1164; reprinted with additions 1996, →ISBN
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “taifigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN