taibhrigh
Irish
Etymology
From Middle Irish taidbrigid (“shows, manifests”), from Old Irish do·aidbir (“displays, shows, applies, brings forward, offers”).
Verb
taibhrigh (present analytic taibhríonn, future analytic taibhreoidh, verbal noun taibhreamh, past participle taibhrithe)
Usage notes
With the meaning of "to dream", used actively with a verbal noun construction (Is féidir nach bhfuil sé ach ag taibhreamh "It's likely he is only dreaming") or with a passive or autonomous form and the preposition do (Taibhríodh dom gur mé an talamh "I dreamt I was the earth" [literally: "It dreamt to me I was the earth"]).
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | taibhrím | taibhríonn tú; taibhrír† |
taibhríonn sé, sí | taibhrímid; taibhríonn muid |
taibhríonn sibh | taibhríonn siad; taibhríd† |
a thaibhríonn; a thaibhríos | taibhrítear |
| past | thaibhrigh mé; thaibhríos | thaibhrigh tú; thaibhrís | thaibhrigh sé, sí | thaibhríomar; thaibhrigh muid | thaibhrigh sibh; thaibhríobhair | thaibhrigh siad; thaibhríodar | a thaibhrigh | taibhríodh |
| past habitual | thaibhrínn / taibhrínn‡ |
thaibhríteá / taibhríteᇠ|
thaibhríodh sé, sí / taibhríodh sé, sí‡ |
thaibhrímis; thaibhríodh muid / taibhrímis‡; taibhríodh muid‡ |
thaibhríodh sibh / taibhríodh sibh‡ |
thaibhrídís; thaibhríodh / taibhrídís‡; taibhríodh siad‡ |
a thaibhríodh | thaibhrítí / taibhrítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | taibhreoidh mé; taibhreod; taibhreochaidh mé† |
taibhreoidh tú; taibhreoir†; taibhreochaidh tú† |
taibhreoidh sé, sí; taibhreochaidh sé, sí† |
taibhreoimid; taibhreoidh muid; taibhreochaimid†; taibhreochaidh muid† |
taibhreoidh sibh; taibhreochaidh sibh† |
taibhreoidh siad; taibhreoid†; taibhreochaidh siad† |
a thaibhreoidh; a thaibhreos; a thaibhreochaidh†; a thaibhreochas† | taibhreofar; taibhreochar† |
| conditional | thaibhreoinn; thaibhreochainn† / taibhreoinn‡; taibhreochainn†‡ |
thaibhreofá; thaibhreochthᆠ/ taibhreofá‡; taibhreochthᆇ |
thaibhreodh sé, sí; thaibhreochadh sé, sí† / taibhreodh sé, sí‡; taibhreochadh sé, s톇 |
thaibhreoimis; thaibhreodh muid; thaibhreochaimis†; thaibhreochadh muid† / taibhreoimis‡; taibhreodh muid‡; taibhreochaimis†‡; taibhreochadh muid†‡ |
thaibhreodh sibh; thaibhreochadh sibh† / taibhreodh sibh‡; taibhreochadh sibh†‡ |
thaibhreoidís; thaibhreodh siad; thaibhreochaidís†; thaibhreochadh siad† / taibhreoidís‡; taibhreodh siad‡; taibhreochaidís†‡; taibhreochadh siad†‡ |
a thaibhreodh; a thaibhreochadh† | thaibhreofaí; thaibhreochthaí† / taibhreofaí‡; taibhreochtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go dtaibhrí mé; go dtaibhríod† |
go dtaibhrí tú; go dtaibhrír† |
go dtaibhrí sé, sí | go dtaibhrímid; go dtaibhrí muid |
go dtaibhrí sibh | go dtaibhrí siad; go dtaibhríd† |
— | go dtaibhrítear |
| past | dá dtaibhrínn | dá dtaibhríteá | dá dtaibhríodh sé, sí | dá dtaibhrímis; dá dtaibhríodh muid |
dá dtaibhríodh sibh | dá dtaibhrídís; dá dtaibhríodh siad |
— | dá dtaibhrítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | taibhrím | taibhrigh | taibhríodh sé, sí | taibhrímis | taibhrígí; taibhrídh† |
taibhrídís | — | taibhrítear |
| past participle | taibhrithe | |||||||
| verbal noun | taibhriú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| taibhrigh | thaibhrigh | dtaibhrigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “do-aidbir”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language