tacaigh

Irish

Etymology

By surface analysis, taca (“prop, support”) +‎ -aigh.

Verb

tacaigh (present analytic tacaíonn, future analytic tacóidh, verbal noun tacú, past participle tacaithe)

  1. (intransitive) to support (+ le)

Conjugation

Conjugation of tacaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present tacaím tacaíonn tú;
tacaír†
tacaíonn sé, sí tacaímid;
tacaíonn muid
tacaíonn sibh tacaíonn siad;
tacaíd†
a thacaíonn; a thacaíos tacaítear
past thacaigh mé; thacaíos thacaigh tú; thacaís thacaigh sé, sí thacaíomar; thacaigh muid thacaigh sibh; thacaíobhair thacaigh siad; thacaíodar a thacaigh tacaíodh
past habitual thacaínn /
tacaínn‡
thacaíteá /
tacaíteá‡
thacaíodh sé, sí /
tacaíodh sé, sí‡
thacaímis; thacaíodh muid /
tacaímis‡; tacaíodh muid‡
thacaíodh sibh /
tacaíodh sibh‡
thacaídís; thacaíodh /
tacaídís‡; tacaíodh siad‡
a thacaíodh thacaítí /
tacaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future tacóidh mé;
tacód;
tacóchaidh mé†
tacóidh tú;
tacóir†;
tacóchaidh tú†
tacóidh sé, sí;
tacóchaidh sé, sí†
tacóimid;
tacóidh muid;
tacóchaimid†;
tacóchaidh muid†
tacóidh sibh;
tacóchaidh sibh†
tacóidh siad;
tacóid†;
tacóchaidh siad†
a thacóidh; a thacós; a thacóchaidh†; a thacóchas† tacófar; tacóchar†
conditional thacóinn; thacóchainn† /
tacóinn‡; tacóchainn†‡
thacófá; thacóchthᆠ/
tacófá‡; tacóchthᆇ
thacódh sé, sí; thacóchadh sé, s토/
tacódh sé, sí‡; tacóchadh sé, s톇
thacóimis; thacódh muid; thacóchaimis†; thacóchadh muid† /
tacóimis‡; tacódh muid‡; tacóchaimis†‡; tacóchadh muid†‡
thacódh sibh; thacóchadh sibh† /
tacódh sibh‡; tacóchadh sibh†‡
thacóidís; thacódh siad; thacóchaidís†; thacóchadh siad† /
tacóidís‡; tacódh siad‡; tacóchaidís†‡; tacóchadh siad†‡
a thacódh; a thacóchadh† thacófaí; thacóchtha토/
tacófaí‡; tacóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go dtacaí mé;
go dtacaíod†
go dtacaí tú;
go dtacaír†
go dtacaí sé, sí go dtacaímid;
go dtacaí muid
go dtacaí sibh go dtacaí siad;
go dtacaíd†
— go dtacaítear
past dá dtacaínn dá dtacaíteá dá dtacaíodh sé, sí dá dtacaímis;
dá dtacaíodh muid
dá dtacaíodh sibh dá dtacaídís;
dá dtacaíodh siad
— dá dtacaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— tacaím tacaigh tacaíodh sé, sí tacaímis tacaígí;
tacaídh†
tacaídís — tacaítear
past participle tacaithe
verbal noun tacú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of tacaigh
radical lenition eclipsis
tacaigh thacaigh dtacaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

  • Ó Dónaill, Niall (1977), “tacaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN
  • “tacaigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026