tabut

English

Noun

tabut (plural tabuts)

  1. Alternative form of taboot.

Azerbaijani

Etymology

    Borrowed from Arabic تَابُوت (tābūt).

    Pronunciation

    • Audio (Baku):(file)

    Noun

    tabut (definite accusative tabutu, plural tabutlar)

    1. coffin

    Declension

    Declension of tabut
    singular plural
    nominative tabuttabutlar
    definite accusative tabututabutları
    dative tabutatabutlara
    locative tabutdatabutlarda
    ablative tabutdantabutlardan
    definite genitive tabutuntabutların
    Possessive forms of tabut
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) tabutum tabutlarım
    sənin (“your”) tabutun tabutların
    onun (“his/her/its”) tabutu tabutları
    bizim (“our”) tabutumuz tabutlarımız
    sizin (“your”) tabutunuz tabutlarınız
    onların (“their”) tabutu or tabutları tabutları
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) tabutumu tabutlarımı
    sənin (“your”) tabutunu tabutlarını
    onun (“his/her/its”) tabutunu tabutlarını
    bizim (“our”) tabutumuzu tabutlarımızı
    sizin (“your”) tabutunuzu tabutlarınızı
    onların (“their”) tabutunu or tabutlarını tabutlarını
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) tabutuma tabutlarıma
    sənin (“your”) tabutuna tabutlarına
    onun (“his/her/its”) tabutuna tabutlarına
    bizim (“our”) tabutumuza tabutlarımıza
    sizin (“your”) tabutunuza tabutlarınıza
    onların (“their”) tabutuna or tabutlarına tabutlarına
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) tabutumda tabutlarımda
    sənin (“your”) tabutunda tabutlarında
    onun (“his/her/its”) tabutunda tabutlarında
    bizim (“our”) tabutumuzda tabutlarımızda
    sizin (“your”) tabutunuzda tabutlarınızda
    onların (“their”) tabutunda or tabutlarında tabutlarında
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) tabutumdan tabutlarımdan
    sənin (“your”) tabutundan tabutlarından
    onun (“his/her/its”) tabutundan tabutlarından
    bizim (“our”) tabutumuzdan tabutlarımızdan
    sizin (“your”) tabutunuzdan tabutlarınızdan
    onların (“their”) tabutundan or tabutlarından tabutlarından
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) tabutumun tabutlarımın
    sənin (“your”) tabutunun tabutlarının
    onun (“his/her/its”) tabutunun tabutlarının
    bizim (“our”) tabutumuzun tabutlarımızın
    sizin (“your”) tabutunuzun tabutlarınızın
    onların (“their”) tabutunun or tabutlarının tabutlarının

    Hungarian

    Etymology

    tabu +‎ -t

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈtɒbut]
    • Hyphenation: ta‧but

    Noun

    tabut

    1. accusative singular of tabu

    Indonesian

    Etymology

    From Malay [Term?], from Arabic تَابُوت (tābūt, “box, case, chest, coffer, ark; coffin, casket, sarcophagus”).[1]

    Pronunciation

    • (Standard Indonesian) IPA(key): /ˈtabut/ [ˈt̪a.bʊt̪̚]
    • Rhymes: -abut
    • Syllabification: ta‧but

    Noun

    tabut (plural tabut-tabut)

    1. ark

    Alternative forms

    • tabot

    Derived terms

    • tabut perjanjian

    References

    1. ^ Erwina Burhanuddin; Abdul Gaffar Ruskhan; R.B. Chrismanto (1993), Penelitian kosakata bahasa Arab dalam bahasa Indonesia [Research on Arabic vocabulary in Indonesian]‎[1], Jakarta: Pusat Pembinaan dan Pengembangan Bahasa, Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, →ISBN, →OCLC

    Further reading

    Turkish

    Etymology

    From Ottoman Turkish تابوت (tabut), from Arabic تَابُوت (tābūt), from Classical Syriac ܬܝܒܘܬܐ (tēḇūṯā), ultimately from Egyptian

    DbAt
    pr

    ḏbꜣt (“sarcophagus, coffin”) or

    TbO39

    ṯb (“chest, box”).

    Compare Demotic Egyptian tbyt (“sarcophagus, shrine, chest”), dbt, and tbt (“chest”) and Coptic ⲧⲁⲓⲃⲉ (taibe, “chest, coffin”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /tabut/

    Noun

    tabut (definite accusative tabutu, plural tabutlar)

    1. coffin

    Declension

    Declension of tabut
    singular plural
    nominative tabut tabutlar
    definite accusative tabutu tabutları
    dative tabuta tabutlara
    locative tabutta tabutlarda
    ablative tabuttan tabutlardan
    genitive tabutun tabutların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular tabutum tabutlarım
    2nd singular tabutun tabutların
    3rd singular tabutu tabutları
    1st plural tabutumuz tabutlarımız
    2nd plural tabutunuz tabutlarınız
    3rd plural tabutları tabutları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular tabutumu tabutlarımı
    2nd singular tabutunu tabutlarını
    3rd singular tabutunu tabutlarını
    1st plural tabutumuzu tabutlarımızı
    2nd plural tabutunuzu tabutlarınızı
    3rd plural tabutlarını tabutlarını
    dative
    singular plural
    1st singular tabutuma tabutlarıma
    2nd singular tabutuna tabutlarına
    3rd singular tabutuna tabutlarına
    1st plural tabutumuza tabutlarımıza
    2nd plural tabutunuza tabutlarınıza
    3rd plural tabutlarına tabutlarına
    locative
    singular plural
    1st singular tabutumda tabutlarımda
    2nd singular tabutunda tabutlarında
    3rd singular tabutunda tabutlarında
    1st plural tabutumuzda tabutlarımızda
    2nd plural tabutunuzda tabutlarınızda
    3rd plural tabutlarında tabutlarında
    ablative
    singular plural
    1st singular tabutumdan tabutlarımdan
    2nd singular tabutundan tabutlarından
    3rd singular tabutundan tabutlarından
    1st plural tabutumuzdan tabutlarımızdan
    2nd plural tabutunuzdan tabutlarınızdan
    3rd plural tabutlarından tabutlarından
    genitive
    singular plural
    1st singular tabutumun tabutlarımın
    2nd singular tabutunun tabutlarının
    3rd singular tabutunun tabutlarının
    1st plural tabutumuzun tabutlarımızın
    2nd plural tabutunuzun tabutlarınızın
    3rd plural tabutlarının tabutlarının