taban

See also: tabán

Afar

Afar numbers (edit)
100
 ←  1  ←  9 10 11  →  20  → [a], [b]
1
    Cardinal: tabán
    Ordinal: tabanháytu
    Fractional: tabantá

Etymology

Lamberti (1983) suggested a borrowing from Somali tobán.

Pronunciation

  • tában: IPA(key): /ˈtaban/ [ˈtʌbʌn]
  • tabán: IPA(key): /taˈban/ [tʌˈbʌn]
  • Hyphenation: ta‧ban

Noun

tában m or tabán m (plural tabábban m)

  1. ten
    • 2006, “Ruut 1:4-5 [Ruth 1:4-5]”, in Nabuwwa kee malikwa [Prophets and kings]‎[1]:
      Tabna sanatak lakal Maclon kee Kilyon kaadu rabteh.
      After ten years, Mahlon and Kilion also died.

Usage notes

  • When used as a determiner, the genitive case is used:
    Tabná númu. ― Ten people.
  • When counting, the predicative case is used.

Declension

        Declension of tában      
absolutive tában
predicative tábana
subjective tában
genitive tabná
  Postpositioned forms
l-case tábanal
k-case tábanak
t-case tábanat
h-case tábanah
        Declension of tabán      
absolutive tabán
predicative tabaná
subjective tabán
genitive tabná
  Postpositioned forms
l-case tabanál
k-case tabanák
t-case tabanát
h-case tabanáh

References

  • Mario Capomazza (1907), “tabanà”, in La lingua degli Afar: Vocabulario Italiano-Dankalo e Dankalo-Italiano [The language of the Afar: Italian-Dankal and Dankal-Italian dictionary], Macerata: Unione Tipografica, page 172
  • E. M. Parker; R. J. Hayward (1985), “tàban”, in An Afar-English-French dictionary (with Grammatical Notes in English), University of London, →ISBN
  • Mohamed Hassan Kamil (2015), L’afar: description grammaticale d’une langue couchitique (Djibouti, Erythrée et Ethiopie)‎[2], Paris: Université Sorbonne Paris Cité (doctoral thesis), page 196

Gagauz

Etymology

Ultimately from Proto-Turkic *tāpan (“foot, sole”);[1] compare Azerbaijani daban and Turkish taban.

Noun

taban

  1. sole

References

  1. ^ András Rajki, A Concise Gagauz Dictionary with etymologies and Turkish, Azerbaijani, Crimean Tatar and Turkmen cognates, 2007

Romanian

Etymology

    Borrowed from Ottoman Turkish طبان (taban).

    Noun

    taban m (plural tabani)

    1. (obsolete) Damascus steel

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative taban tabanul tabani tabanii
    genitive-dative taban tabanului tabani tabanilor
    vocative tabanule tabanilor

    References

    • taban in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN

    Serbo-Croatian

    Etymology

    Borrowed from Ottoman Turkish طبان (taban).

    Noun

    tàban m inan (Cyrillic spelling та̀бан)

    1. sole (of a foot)

    Declension

    Declension of taban
    singular plural
    nominative tàban tabani
    genitive tàbana tȁbānā
    dative tabanu tabanima
    accusative taban tabane
    vocative tabane tabani
    locative tabanu tabanima
    instrumental tabanom tabanima

    Tagalog

    Pronunciation

    • (Standard Tagalog) IPA(key): /ˈtaban/ [ˈt̪aː.bɐn̪]
    • Rhymes: -aban
    • Syllabification: ta‧ban

    Adjective

    taban (Baybayin spelling ᜆᜊᜈ᜔)

    1. held or grasped to maintain equilibrium or to avoid falling
      Synonyms: tangan, hawak, pigil

    Noun

    taban (Baybayin spelling ᜆᜊᜈ᜔)

    1. act of holding onto something (to keep oneself or something from falling)
      Synonyms: hawak, paghawak, pigil, pagpigil, tangan, pagtatangan
    2. something held onto (to keep oneself or something from falling)

    Derived terms

    Anagrams

    Tatar

    Noun

    taban

    1. foot, sole

    Turkish

    Etymology

      Inherited from Ottoman Turkish طبان (taban), from Proto-Turkic *tāpan (“foot, sole”).

      Pronunciation

      • IPA(key): /taˈban/
      • Audio:(file)
      • Hyphenation: ta‧ban

      Noun

      taban (definite accusative tabanı, plural tabanlar)

      1. sole (of a foot)
        ayak tabanı ― foot sole
      2. sole of a shoe
        ayakkabı tabanı ― shoe sole
      3. floor
      4. base, foundation
      5. base, the lovest level in grading
        Synonym: temel
      6. (mathematics) base
      7. (linguistics) root, base
      8. (archaic) a type of iron used for weapon manifacture

      Declension

      Declension of taban
      singular plural
      nominative taban tabanlar
      definite accusative tabanı tabanları
      dative tabana tabanlara
      locative tabanda tabanlarda
      ablative tabandan tabanlardan
      genitive tabanın tabanların
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular tabanım tabanlarım
      2nd singular tabanın tabanların
      3rd singular tabanı tabanları
      1st plural tabanımız tabanlarımız
      2nd plural tabanınız tabanlarınız
      3rd plural tabanları tabanları
      definite accusative
      singular plural
      1st singular tabanımı tabanlarımı
      2nd singular tabanını tabanlarını
      3rd singular tabanını tabanlarını
      1st plural tabanımızı tabanlarımızı
      2nd plural tabanınızı tabanlarınızı
      3rd plural tabanlarını tabanlarını
      dative
      singular plural
      1st singular tabanıma tabanlarıma
      2nd singular tabanına tabanlarına
      3rd singular tabanına tabanlarına
      1st plural tabanımıza tabanlarımıza
      2nd plural tabanınıza tabanlarınıza
      3rd plural tabanlarına tabanlarına
      locative
      singular plural
      1st singular tabanımda tabanlarımda
      2nd singular tabanında tabanlarında
      3rd singular tabanında tabanlarında
      1st plural tabanımızda tabanlarımızda
      2nd plural tabanınızda tabanlarınızda
      3rd plural tabanlarında tabanlarında
      ablative
      singular plural
      1st singular tabanımdan tabanlarımdan
      2nd singular tabanından tabanlarından
      3rd singular tabanından tabanlarından
      1st plural tabanımızdan tabanlarımızdan
      2nd plural tabanınızdan tabanlarınızdan
      3rd plural tabanlarından tabanlarından
      genitive
      singular plural
      1st singular tabanımın tabanlarımın
      2nd singular tabanının tabanlarının
      3rd singular tabanının tabanlarının
      1st plural tabanımızın tabanlarımızın
      2nd plural tabanınızın tabanlarınızın
      3rd plural tabanlarının tabanlarının
      Predicative forms
      singular plural
      1st singular tabanım tabanlarım
      2nd singular tabansın tabanlarsın
      3rd singular taban
      tabandır
      tabanlar
      tabanlardır
      1st plural tabanız tabanlarız
      2nd plural tabansınız tabanlarsınız
      3rd plural tabanlar tabanlardır

      Derived terms

      idiomatic uses of "taban"
      • taban çıkmak, taban girmek, taban koymak
      • taban tepmek
      • taban yapmak
      • tabana kuvvet
      • tabanı yanık
      • tabanı yarık
      • tabanları yağlamak

      Further reading

      Woiwurrung

      Alternative forms

      Adjective

      taban

      1. damp [2]

      References