szuja

See also: Szuja, szują, and Szują

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *šuja (“left (side)”). First attested in 1478.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /ʃʲuja/
    • IPA(key): (15th CE) /ʃʲuja/

    Noun

    szuja f

    1. (hapax legomenon, attested in Masovia) wooden material for repairing a boat
      • 1959 [1478], “Księga skarbowa Janusza II księcia mazowieckiego z lat 1477-1490”, in Jerzy Senkowski, editor, Kwartalnik Historii Kultury Materialnej, volume 7, number 3, number 214, Masovia:
        Dedi 20 grossos pro szvgyą ad reformandam scuttam
        [Dedi 20 grossos pro szuję ad reformandam scuttam]

    Descendants

    • Polish: szuja, suja (Far Masovian)

    References

    Polish

    Alternative forms

    Etymology

    Inherited from Old Polish szuja. The semantic is shift is via association of badness or wrongness with the left, compare lewy.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈʂu.ja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -uja
    • Syllabification: szu‧ja
    • Homophone: Szuja

    Noun

    szuja m pers or f

    1. (colloquial, derogatory) scumbag (contemptible person)
      Synonym: gnida

    Declension

    Masculine declension:

    Declension of szuja
    singular plural
    nominative szuja szuje
    genitive szui szujów
    dative szui szujom
    accusative szuję szujów
    instrumental szują szujami
    locative szui szujach
    vocative szujo szuje

    Feminine declension:

    Declension of szuja
    singular plural
    nominative szuja szuje
    genitive szui szui, szuj
    dative szui szujom
    accusative szuję szuje
    instrumental szują szujami
    locative szui szujach
    vocative szujo szuje

    Derived terms

    adjective
    • szujowaty
    noun
    • szujostwo

    Further reading

    • “szuja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “szuja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)