sztylet

Polish

Etymology

    Borrowed from German Stilett.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈʂtɘ.lɛt/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘlɛt
    • Syllabification: szty‧let

    Noun

    sztylet m inan (diminutive sztylecik)

    1. dagger (a stabbing weapon)

    Declension

    Declension of sztylet
    singular plural
    nominative sztylet sztylety
    genitive sztyletu sztyletów
    dative sztyletowi sztyletom
    accusative sztylet sztylety
    instrumental sztyletem sztyletami
    locative sztylecie sztyletach
    vocative sztylecie sztylety

    Derived terms

    adjectives
    • sztyletowaty
    • sztyletowy

    Further reading

    • “sztylet”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “sztylet”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)