synobójca

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *sew-?

Proto-Indo-European *sewH-

Proto-Indo-European *suHnús

Proto-Balto-Slavic *sū́ˀnus

Proto-Slavic *sy̑nъ

Old Polish syn

Polish syn

Proto-Slavic *-o-

Old Polish -o-

Polish -o-

Proto-Indo-European *bʰeyh₂-

Proto-Balto-Slavic *bī́ˀtei

Proto-Slavic *bìti

Old Polish bić

Polish bić

Proto-Slavic *-ьca

Old Polish -ca

Polish -ca

Polish synobójca

From syn + -o- + bić + -ca.

Pronunciation

• IPA^(key): /sɘ.nɔˈbuj.t͡sa/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ujt͡sa
• Syllabification: sy‧no‧bój‧ca

Noun

synobójca m pers (female equivalent synobójczyni)

1. filicide (man who kills his own son)

Declension

Declension of synobójca

	singular	plural
nominative	synobójca	synobójcy, synobójce1
genitive	synobójcy	synobójców
dative	synobójcy	synobójcom
accusative	synobójcę	synobójców
instrumental	synobójcą	synobójcami
locative	synobójcy	synobójcach
vocative	synobójco	synobójcy

¹Deprecative.

Related terms

adjective

• synobójczy

noun

• synobójstwo

Further reading

• “synobójca”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “synobójca”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)