synchronicznie

Polish

Etymology

    From synchroniczny + -ie.[1] First attested in 1870.[2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /sɘŋ.xrɔˈɲit͡ʂ.ɲɛ/
    • Rhymes: -it͡ʂɲɛ
    • Syllabification: syn‧chro‧nicz‧nie

    Adverb

    synchronicznie (not comparable)

    1. (literary) synchronically (in a synchronic way; at the same time)
      Synonyms: jednocześnie, równocześnie
      Coordinate term: diachronicznie
    2. (linguistics) synchronically (pertaining to the study of a language at only one point in its history)
      Coordinate term: diachronicznie

    References

    1. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “synchronicznie”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
    2. ^ Stanisław Teofil Rybicki (1870), Drgawki właściwe ciężarnym, rodzącym i położnicom = Eclampsia gravidarum, parturientium et puerperarum, eclampsia puerperalis (in Polish), page 21

    Further reading