surrepticius

Latin

Alternative forms

  • subreptīcius
  • surreptītius

Etymology

    From surreptus + -īcius.

    Pronunciation

    Adjective

    surreptīcius (feminine surreptīcia, neuter surreptīcium); first/second-declension adjective

    1. stolen, clandestine

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative surreptīcius surreptīcia surreptīcium surreptīciī surreptīciae surreptīcia
    genitive surreptīciī surreptīciae surreptīciī surreptīciōrum surreptīciārum surreptīciōrum
    dative surreptīciō surreptīciae surreptīciō surreptīciīs
    accusative surreptīcium surreptīciam surreptīcium surreptīciōs surreptīciās surreptīcia
    ablative surreptīciō surreptīciā surreptīciō surreptīciīs
    vocative surreptīcie surreptīcia surreptīcium surreptīciī surreptīciae surreptīcia

    Descendants

    • → Catalan: surreptici, subreptici
    • → English: surreptitious
    • → French: subreptice
    • → Italian: surrettizio
    • → Portuguese: sub-reptício
    • → Spanish: subrepticio

    References